Mooie woorden. Ik zie jou, ik zie jou en alles wat ik zie in jou is wat ik in mezelf zie. Munay Ki betekent ik zie jou vanuit onvoorwaardelijke liefde. Ik veroordeel jou niet en ik besef dat ook jij, net als ik mag ervaren en mag leren, niets is goed of fout. Ik zie jou betekent respect voor alles wat leeft op deze aarde. Geven en nemen in balans.

Wat zijn we met elkaar ver van dit af komen te staan. Maar goed we zijn op schema, het hoort zo te zijn om ervaringen op te doen. Het leven eindigt niet met dit leven, we hebben er al velen gehad en in die levens van alles gedaan en ervaren. We denken de wijsheid in pacht te hebben met ons materiële leven. We rennen van hot naar her en daardoor vergeten we te voelen, te voelen welke seintjes ons lichaam geeft. Als we klachten hebben gaan we naar de dokter en dan krijgen we een pilletje zodat we weer door kunnen gaan met hollen en rennen.

In de avond vallen we doodmoe neer voor de tv die ons nogmaals laat zien hoe we moeten leven, wat we moeten kopen en hoe lelijk en ongezond we zijn zonder die crème en medicijnen. De overgang is vreselijk, maar er zijn medicijnen voor. Minder zin in sex, daar zijn medicijnen voor. Lastige kinderen, breng een bezoek aan de huisarts want die weet het. Gewoon verdoven en verder in het gareel, net als paps en mams. Als ze tenminste nog bij elkaar zijn, want het zou zomaar kunnen dat paps en mams elkaar ergens verloren zijn om te voldoen aan de matrix. Liefde past niet in de matrix, dus er wordt van alles aan gedaan om dat niet te laten gebeuren; stel je voor een gezin laten leven vanuit liefde met elkaar, daar is geen geld aan te verdienen.

Niet meer de tijd geven om samen te praten, nee vooral rennen, vliegen, verlokkingen bieden, waar ieder mens op een moment van zwakte instapt, met alle gevolgen van dien. Geen tijd om in jezelf te keren, je binnenste, je hogere zelf. Je hogere zelf schreeuwt om aandacht en zal uiteindelijk dit laten voelen door lichamelijke klachten. Luister nu eens schreeuwt het! Pak rust, laat de buitenkant de buitenkant en keer in jezelf, daar liggen de antwoorden.

Alles is er al. Er is geen tekort, er is geen teveel en geen te weinig. Waarom willen we als mensheid alleen maar meer en meer. Waarom willen we meer dan de buurman of vrouw. Angst… angst voor tekorten, angst voor niet goed genoeg te zijn, angst om ouder te worden, angst om alleen te zijn, angst om niet gewaardeerd te worden. Hier speelt de commercie mooi op in. Denk je net dat je er bent, komt er weer een reclame die precies intuned op jouw angst. Mooi gevonden he!

Inderdaad als je wakker wordt, dan val je in een gat, dat kan, is mijn ervaring, niets past meer. Dan mag je naar binnen gaan keren en de boel de boel laten. Velen zeggen dan dat je een burn out hebt. Mooi woord, negatief kan het klinken, maar het is een transformatieproces, je bent wakker aan het worden. Ode aan de burn-out. Zelfs dan word je nog niet met rust gelaten. Arbo artsen, werkgevers, collega’s blijven je storen met hoe je het allemaal mag gaan doen of eigenlijk moet gaan doen. Daar word je niet blij van. Je wilt rust, je wilt transformeren, maar weet niet hoe, tenminste nog niet. Gelukkig zijn er ook goede bedrijfsartsen en therapeuten die je verder helpen, vaak hebben ze hetzelfde meegemaakt en dus bewuster.

Het put je uit, uitstappen uit de matrix. De matrix wil je niet loslaten en de matrix ook jou niet. Je kan het in het NU ook niet helemaal loslaten, want we leven erin, het is zo op dit moment, maar wat kan je wel doen om jezelf te zijn? De mensheid is goed, de mensen zijn goed, overal waar ik kom, zie ik warmte, liefde en respect, iedere keer weer. De mensen zijn goed, de zwerver op straat blijkt een verhaal te vertellen, een verhaal dat je raakt. Stap uit de matrix en voel, maak een praatje. Wie zaait twijfel, wie zaait angst? Alles is energie en je trekt aan waar je je op richt. Richt je je op liefde of op angst. Angst staat tegenover liefde. Laten we stoppen met de oude programmering van angst en ons richten op liefde.

Stapje voor stapje leer je je grenzen te bewaken, wie ben ik? Wat wil ik? Dat is een proces op zich. Langzaam bemerk je dat er creatieve gedachten komen, goh, is dat mijn hogere zelf die spreekt? Wegstoppen dat wil ik niet, past niet. Na meer rust ga je voelen wat goed voelt voor jou en wat niet. Hyperventilatie is een mooie. Op het moment dat je gaat hyperventileren weet je dat je ergens naar toe gaat dat niet past bij jou, niet ontwijken, maar ervaar het.

Lang leven ons lichaam! Wat een wijsheid! En dat allemaal binnen handbereik, in onszelf. Hiervoor hoeven we niet naar een dokter. We weten het allemaal al! Wanneer gaan we luisteren naar onszelf, naar ons lichaam en wanneer gaan we beseffen dat de wijsheid in onszelf zit en niet daarbuiten. Keer in jezelf, in rust, laat oud los. Als je weer sterk genoeg bent, mag je naar buiten, verkennen, langzaam. Maar nooit ten koste van jezelf, van wie jij bent, nooit meer! Die tijd is voorbij! Ascentie, ja een woord. Maar alles is er al, ook op deze mooie moeder aarde en vader hemel. Wacht niet op redding, de redding zit in jezelf, in ons! Keer naar binnen en luister, daar liggen de antwoorden op al je levensvragen. Er is geen crisis, geen tekort, geen angst. Dat word je aangepraat. Wat voel je zelf? Wie ben jij en wat past bij je? Onderzoek, luister, durf, heb moed en vertrouwen. Spreek uit en schroom niet om andere dingen te vertellen dan je gewend was, dring je niet op, maar vertel, spreek uit, laat het daarna los. Durf  te zeggen naar een ander: Ik Zie Jou! Vanuit overgave, zonder oordelen. Als we dat kunnen, zijn we er!

Marjolijn
27-1-2012