SPONSORS

Hoe omschrijf jij jezelf? Wat zijn jouw ‘typische’ karaktereigenschappen? Ben je geduldig of een heethoofd? Hou je van rust, kalmte en sereniteit, of kan het jou niet dynamisch, druk en divers genoeg zijn? Ben jij een vat vol tegenstrijdigheden? Stort jij jezelf van het ene in het andere, of volg je een stabiele lijn en hou je niet van verandering? Kortom: wie ben jij?  

Deze vraag is de meest basale vraag die er maar bestaat en tegelijkertijd de meest ingewikkelde. Zo op het eerste gezicht lijkt hij makkelijk te beantwoorden, maar als je dieper gaat kijken en verder gaat vragen, stuiten de meeste mensen nogal eens op een mistig gebied, wanneer ik ze vraag welke eigenschappen écht van hen zijn, en welke eigenschappen ze ‘van buitenaf opgelegd hebben gekregen’.  De meeste mensen zijn niet in staat daar een onderscheid in te maken.                                                                   
Het concept ‘individualiteit’ heeft de laatste jaren een steeds negatievere klank gekregen. Het wordt maar al te vaak geassocieerd met ‘individualistisch’, dat op zijn beurt in één adem genoemd wordt met de term ‘maatschappij’. Die zou namelijk steeds harder worden, mensen zouden geen oog meer hebben voor elkaar, maar alleen voor zichzelf. Het individu staat centraal en er is geen sprake van verbondenheid tussen mensen, omdat men zich afzondert van elkaar en elkaar niet meer begrijpt en tolereert. Laat staan accepteert. Nou, bovenstaande is zeker waar. Maar de bewering dat individualisme daar de oorzaak van zou zijn, is beweren dat men de klok heeft horen luiden, maar niet weet waar de klepel hangt. Ik zal in dit artikel proberen uit te leggen waarom individualiteit in mijn ogen essentieel is om het grootste goed te bewaken wat jij kunt bezitten: namelijk de volledige vrijheid om jezelf te kunnen en mogen zijn!
Iedereen die ooit wel eens de Elf Fantasy Fair in Utrecht of Arcen bezocht heeft, weet uit ervaring wat een geweldige sfeer daar hangt (voor een algemene indruk, typ het even in bij Google afbeeldingen en vergaap je aan de prachtige kostuums). Tijdens deze beurs, die jaarlijks letterlijk duizenden bezoekers uit heel Europa trekt, is iedereen helemaal vrij om zich te transformeren naar een personage van keuze. De diversiteit is zó groot, dat je onmogelijk kunt opsommen hoeveel verschillende figuren er rondlopen. Maar, het beste van dit alles, is het feit dat iedereen geaccepteerd wordt. Onvoorwaardelijk. Hoe ‘raar’ of ‘bizar’ de personages of kostuums ook zijn, hoe mijlenver sommige personages ook van elkaar vandaan liggen, alle aanwezigen delen iets met elkaar. Er is een verbondenheid, een eenheid. Elfjes lopen naast trollen. Zombies willen met middeleeuwse prinsessen op de foto. Iedereen bewondert elkaar, geeft elkaar complimenten. Deze mensen delen, in dit specifieke geval, dezelfde passie: de volledige vrijheid om in een rol te kruipen die past bij hun persoonlijkheid en die hun individualiteit benadrukt, een vrijheid die ze durven uit te drukken door middel van een kostuum, omdat ze weten dat ze door iedereen daar geaccepteerd zullen worden. Niemand zal hen raar aankijken, nawijzen of belachelijk maken, want alle andere individuen maken op hún beurt ook weer gebruik van de vrijheid om een stukje van henzelf uit te vergroten door middel van een kostuum en schmink.        

Wat ik hiermee wil zeggen is dit: zou het niet oneindig veel leuker zijn als dít de normale situatie is?  De normale gang van zaken? Volledig jezelf kunnen zijn, jouw eigen persoonlijkheid uit durven stralen, zonder dat je daar op aangesproken wordt? Zonder dat je belachelijk gemaakt wordt? Of genegeerd? Of nog erger, aangevallen? Men spreekt over ‘individualisering van de maatschappij’, maar tegelijkertijd zorgt het uitdrukken van de eigen individualiteit er juist voor dat mensen elkaar niet accepteren. Omdat mensen constant maar voorwaarden aan elkaar stellen, zichzelf spiegelen aan elkaar en bovendien de ander gewoon niet kunnen accepteren omdat die ander niet voldoet aan hun ‘ideale beeld’. Daar komt inderdaad rotzooi van, geen twijfel mogelijk.

Dus, we gaan een stapje verder. Hoe zorgen we ervoor dat iedereen volledig zichzelf kan zijn en tegelijkertijd volledig en onvoorwaardelijk geaccepteerd wordt? Hoe maken we individualisme tot een deugd? Of beter nog, een vreugd? De meeste mensen zullen hier afhaken en zeggen:  ‘Malou, doe niet zo naïef. Dat kan in deze wereld helemaal niet.’ Dat klopt. Want op deze planeet heerst, al is het niet meer voor lang, nog steeds de MATRIX. De MATRIX is heel ingenieus in elkaar gezet, het is zo’n bedrieglijke illusie die levensecht lijkt, dat het zo goed als onmogelijk is om je eraan te onttrekken. Naast de zichtbare krachten die aan het werk zijn om deze illusie vooral in stand te houden, zijn er ook de onzichtbare krachten die hun puur denigrerende bedoelingen op je loslaten. Zij gaan te werk via de bekende mindcontrol: het beïnvloeden van je gedachten op een zodanige manier, dat jij denkt dat het van jezelf komt. Gedachten die jou aanzetten tot iets wat je eigenlijk niet wil doen. Gedachten die zogezegd uit je ‘verstand’ komen. Wie heeft de volgende zin al niet talloze malen gehoord: ‘Je moet je verstand gebruiken!’ Hoeveel mensen krijgen niet dagelijks te horen dat ze ‘op moeten houden met dromen en in de realiteit moeten leven’? Je ‘verstand’ is zogezegd die stem die weet wat goed voor jou is, het is die stem in je hoofd die je duidelijk kunt horen. Het is die stem die je zegt niet naar je gevoel te luisteren, die zelfs beweert dat je tegen je gevoel in moet gaan. We noemen dit voor het gemak voortaan de ‘mind-ego’. Die stem, die je maar niet de mond kunt snoeren, legt jou allerlei beperkingen op. Constant, de hele dag door. Hij zeurt en maalt door je hoofd. Hij laat je piekeren. Of je wel het juiste doet. Wat mensen wel niet van je vinden. Hij laat je zorgen maken over alle dingen die je nog moet doen, die je moet afronden, die je aandacht vragen. Hij laat zich zelden tot nooit positief over je uit. Want het kan altijd beter, sneller en hoger. Hij zorgt ervoor dat jij in de maat blijft lopen. Dat je denkt dat je van buitenaf bevestiging nodig hebt. Dat je jouw eigen unieke persoon niet tot uitdrukking mag brengen. Want dan val je teveel op. Dan ga je nog denken dat je onverslaanbaar bent. Dat jouw zelfvertrouwen niet te breken is, dat je alles aan kunt. En dat kan natuurlijk niet, want op dat moment ben jij niet meer beïnvloedbaar door de MATRIX. Elke keer als jij aan jezelf twijfelt, iedere keer dat jij jezelf onder doet voor wat je eigenlijk bent, dan is dat je mind-ego die in je oor staat te schreeuwen.
Je mind-ego is de stem van de MATRIX en iedere entiteit die het noodzakelijk acht om jou lastig te vallen en te dwarsbomen. Die irritante schreeuwlelijk komt namelijk niet uit jezelf. En hij kan nog zo hard blèren dat jij je bij de massa moet voegen, dat jij geen eigen mening mag hebben – want dat is kortzichtig, behalve als die mening hetzelfde is als van de groep – en dat jij je moet voegen naar de heersende orde, maar als jij eenmaal Bewust begint te worden, hoor je ineens, heel ver in de diepte, een andere stem omhoog komen. Namelijk die uit je hárt.  
Je hart-ego is die stem die je precies het tegenovergestelde vertelt. Met als levensgroot verschil dat deze stem wél uit jezelf komt. Jij bent die stem. Het is de stem van jouw Essentie, datgene wat jij werkelijk bent. Deze stem kun je herkennen omdat hij niet in je hoofd zit en daar ongevraagd blijft rondspoken tot je er gek van wordt, nee, deze stem richt zich met aandacht op heel jouw wezen en probeert je zo duidelijk mogelijk te zeggen dat jij alle kracht van het universum al in je hebt. Dat jij mag staan voor wie je bent. Je hart-ego representeert jouw idealen, je passies, interesses, diepste verlangens en persoonlijke voorkeuren. Je hart-ego vertelt je dat jij de personificatie van Vrijheid bent, dat jij je mag opstellen als de werkelijke persoon die je bent, tot in de kleinste details.  

Nu zullen veel mensen struikelen over mijn gebruik van het woord ‘ego’.  Ego wordt namelijk gezien als iets negatiefs, iets wat bekrompen, kortzichtig en beperkt is. Ego heeft echter niks te maken met ‘egoïstisch’, noch met het idee dat mensen hun ego gebruiken om andere mensen te bespelen. Dat gebeurd natuurlijk wel, maar dan is het de MIND-ego waar we het over hebben. Die valse stem van buitenaf. HART-ego daarentegen is het ego die hoort bij je essentie, jouw ware kern. Het is de uitbundig gekleurde verf die het plaatje van Jij inkleurt. Je ego is niets meer dan je persoonlijkheid, dat wat uniek is aan jou en je onderscheid van anderen. En wat de New Age-leer ook mag beweren, dat is niet slecht! Integendeel juist. Wat ben je zonder ego? Wat ben jij zonder een unieke persoonlijkheid? Wat blijft er van jou over als jij net zo bent zoals de rest? Je hoeft geen kloon van elkaar te zijn om verbondenheid te ervaren.  De Fantasy Fair is daar een uitstekend voorbeeld van, en deze vindt nota bene op een planeet plaats waar uniekheid op alle mogelijke manieren de mond gesnoerd wordt. Je mag een mening hebben! Je hoeft het niet altijd met iemand eens te zijn! Laat je toch niet wijsmaken dat je iedereen te vriend moet houden en dat je je maar ‘moet voegen naar de groep’ omdat er anders verdeeldheid zou ontstaan! Jij mag staan voor jouw overtuigingen, zolang ze maar uit je hart komen. Hoe merk je het verschil? Simpel: mind-ego beperkt je, hart-ego verruimt je.

Er is in de hogere dimensies nog steeds sprake van een ego. Ook in de vijfde dimensie heb jij gewoon een ego. Maar als het goed is kun jij je na het lezen van dit artikel daarop verheugen. Godzijdank dat we allemaal onze uniekheid en individualiteit mogen uitdrukken, dat we geen kopieën van elkaar hoeven te zijn en dat we elkaar kunnen zeggen wat we op ons hart hebben. Want als ik  jou je vrijheid van uniekheid gun, dan gun jij me het mijne. En dan hoeven we nog niet gelijk dikke maatjes te zijn. Je mening over iemand uitspreken is geen aanval als je het vanuit hart-ego doet. Het is simpelweg uitdrukking geven aan jouw individualiteit. En als de ander ook handelt vanuit hart-ego, dat zal hij je dat nooit kwalijk nemen. Hij zal jouw vrijheid tot uitdrukken van je Zelf respecteren, net zoals jij dat van de ander respecteert.


Malou
19-10-2011
malou@indigorevolution.nl