De creatie van publieke opinie
18-05-2010 - BRON: STAP UIT DE MATRIX
18-05-2010 - BRON: STAP UIT DE MATRIX
Hoe is jouw wereldbeeld? Kijk je positief naar de wereld of denk je – net als ik ooit dacht – dat de wereld een grote poel van verderf en ellende is? De kans is groot, dat het laatste het geval is en dat is niet zo gek. Het is namelijk de bedoeling dat jij, je angstig en gefrustreerd en vooral bang van je mede aardbewoners – en eventueel buitenaards leven- voelt. Op die manier blijft het namelijk mogelijk voor de huidige machthebbers hun macht te behouden, ondanks – of misschien wel dankzij - de misdaden die zij begaan. Mensen zijn bang (gemaakt) voor "anders" en "verandering". Helaas is angst een nogal slechte raadgever.
Het wereldbeeld wordt gemanipuleerd en velen met mij weten dat. Toch lijkt het velen te ontgaan hoe – en hoe opvallend – dit in zijn werk gaat. Om daar een lichtje op te schijnen, heb ik besloten me aan een artikel hierover te wagen. Wetende dat er anderen zijn die me, in detail, zijn voorgegaan, wil ik kijken of ik het van een andere kant kan belichten. Er is namelijk één ding dat mij in het hele gebeuren opvalt. Het lijkt er op of er een (stilzwijgende) afspraak is, om vooral twee tot vijf procent van zaken te belichten en daarmee een beeld te creëren, dat niet strookt met de werkelijkheid. Een soort van sjabloon voor de publieke opinie.
De meeste mensen in mijn omgeving baseren zich, waar het "de wereld" betreft, op de informatie die zij opdoen via kranten, tijdschriften en radio- en televisieprogramma's. Nu denk ik dat je in het algemeen wel kunt stellen dat de meeste mensen op de hoogte zijn, dat er bij de totstandkoming van deze media een aantal zaken onbespreekbaar zijn. Negatieve publiciteit over bedrijven waarvan men, voor de reclame-inkomsten, afhankelijk is, zal vermeden worden. Over de reclame zelf hoeven we het eigenlijk helemaal niet te hebben, omdat het een feit mag worden genoemd, dat reclame (lees: propaganda / gelegaliseerde leugens) er puur op is gericht jou aan te zetten tot kopen en zo de inkomsten van het bedrijf dat reclame maakt, te vergroten. Het is inmiddels zelfs een publiek geheim, dat deze reclame verwerkt wordt in bijvoorbeeld soaps, spelletjes en advertorials (reclame die eruit ziet als een legitiem artikel), zonder dat dit expliciet zo wordt aangemerkt. Ergens in een niet zo'n ver verleden, was die vorm van reclame overigens verboden, omdat het niet (altijd) duidelijk is dat het om reclame gaat, is dus misleidend en mocht (mag?) daarom niet. Echter door de druk van het bedrijfsleven en de industrie, zijn de regels omtrent reclame, zo goed als losgelaten. (En vervolgens losgeslagen)
Wat echter minder bekend is, is het feit dat op dezelfde (oneigenlijke) manier, via dezelfde programma's, de publieke opinie wordt gestuurd. Dat feit op zich is al kwalijk, maar het is nog niet alles. Hetzelfde sjabloon – de door de machthebbers gewenste publieke opinie – wordt verwerkt in alle andere dingen die je via de msm (main stream media) tot je krijgt. Mensen kiezen er namelijk – veelal onbewust – voor, dat de msm hun filter is en hun kaders bepaalt. De 'rest van de zaken die je op je levenspad tegenkomt', zijn gebaseerd op de kaders van dit sjabloon. Dat is de reden dat een massa vaak zo eensgezind is over tal van uiteenlopende onderwerpen. Het vervelende is echter, dat de informatie die je op die manier krijgt, op zijn zachtst gezegd, nogal vervormd is. Voor dit artikel zal ik de televisie als voorbeeld gebruiken, omdat dat is wat de meeste mensen zullen herkennen, maar wat ik hier beschrijf is zeker niet tot dat medium beperkt.
Iedereen die interesse heeft in de manipulatie van de massa, kan ik aanraden te kijken naar een uitzending van Tros Radar van een tijdje geleden. Hier kwam mooi aan het licht hoe de farmaceutische industrie, producten voor (nog) niet bestaande ziekten en aandoeningen in de markt zet. Compleet met misleidende websites en reclame campagnes en, jawel, een (vrijwillig) aanbod van één van de soapseries, de aandoening via de verhaallijn in de spotlight te zetten en natuurlijk – met naam en toenaam – reclame voor het te slijten "medicijn" te maken. (De functie van de reclame code commissie, werd me tijdens die uitzending duidelijk: Een "tandenloze waakhond") Het is daarmee dus niet de vraag, of manipulatie plaatsvindt, maar eerder de vraag, op welke schaal dit gebeurt.
Inmiddels is me duidelijk dat, waar het reclame betreft, eigenlijk alles mag/mogelijk is. Maar hoe zit dat nu met de vorming van de publieke opinie? Doet 'men' hier überhaupt aan? Op die vraag is slechts één antwoord mogelijk, namelijk; "Ja, volop". Doet 'men' dit op grote schaal. Wederom een duidelijk antwoord: "Ja, 'men' doet vrijwel niets anders". Rest de vraag: "Hoe pakt 'men'dat dan aan?". Het antwoord daarop is wat langer en is waarover de rest van dit artikel zal gaan. Het geluk is namelijk, dat de methode die 'men' toepast, zo opvallend en rigoureus is, dat het – wanneer het principe je duidelijk is – je nauwelijks kan ontgaan. Het is namelijk een truc en nog een hele slechte truc ook. (Goochelen kan 'men' niet, zou je kunnen stellen.)
Over het doel van de manipulatie kan ik kort zijn. Voor mij is het duidelijk, dat er een aantal invloedrijke mensen zijn, die – vanwege rijkdom en/of macht- een status van 'boven de rest gesteld zijn' genieten, die er alles aan doen deze status te beschermen. De analyse is simpel. Kijk in welke branches deze mensen zich bevinden en je zult zien dat er een (groot) aantal, niet geheel toevallig, te vinden zijn binnen de media wereld. Tja, dat zij dan opkomen voor hun eigen belangen – welke grotendeels dezelfde belangen zijn als van de andere invloedrijken der aarde – en deze proberen veilig te stellen is geen complottheorie, maar - vanuit het oogpunt van de belanghebbenden binnen de media – een kwestie van lijfsbehoud. Het moge duidelijk zijn dat, wanneer iedere aardbewoner de ander zijn gelijke is, deze status verloren gaat. Je zou dus kunnen stellen dat tweedracht, onrust, ongelijkheid en groepen die het, eventueel tot de dood er op volgt, met elkaar oneens zijn, zaken zijn die er voor zorgen dat die exclusieve status van boven 'de rest' gesteld zijn, behouden kan worden. Dat die kaart gespeeld wordt, lijkt me daarmee alleszins aannemelijk.
Het feit dat iets alleszins aannemelijk is, wil nog niet zeggen dat deze zaken daadwerkelijk plaatsvinden. Omdat het er echter alle schijn van heeft, ben ik eens op onderzoek uitgegaan en ik moet zeggen dat ik meer dan geschokt ben. Hoewel ik me bij dit artikel beperken wil tot televisie, moet ik toch kwijt dat ik steekproefsgewijs ook wat kranten en tijdschriften heb ingekeken en daarop gebaseerd tot de conclusie ben moeten komen dat het daar al niet veel beter is. Het lijkt er zelfs een beetje op dat, – toegegeven dat dit een speculatie is – de kranten en tijdschriften als doel hebben, middels verdiepende artikelen, de op televisie uitgezette – door de eerder beschreven groep wenselijk geachte – (creatie van) publieke opinie, te ondersteunen en aan te dikken.
Nu klinkt het bovenstaande misschien een beetje negatief, maar er is een groot lichtpunt. Het mechanisme wat 'men' gebruikt voor deze 'creatie van publieke opinie', is een beetje simplistisch. Het is daarom ook een raadsel – of toch niet helemaal – dat mensen hier in blijven trappen. Sterker. Wanneer je door hebt, welk mechanisme aan de gang is, ligt het in ieders vermogen deze manipulatie een halt toe te roepen. Heb je het mechanisme niet door, zul je waarschijnlijk telkens in dezelfde valkuilen stappen. Gelukkig vereist het eigenlijk (maar) drie dingen. Allereerst zul je uiteraard het mechanisme moeten kennen. Gezien de moeilijkheidsgraad daarvan, moet dat op het einde van dit artikel duidelijk zijn. Ten tweede gaat het er om dat je zelf op zoek gaat naar informatie en niet zomaar klakkeloos de meningen en bevindingen van zogenaamde "autoriteiten" overneemt. Jij zelf bent jouw enig geldende autoriteit. Als je zelf denkt en luistert naar je eigen hart, kom je tot je eigen oplossingen, niet die (in het belang van) anderen. Ten derde zul je, je ingesleten, veelal door anderen aangeleerde, denkbeelden, dogma's, manieren, enzovoort, zoveel mogelijk moeten loslaten. Hierbij geldt: "proberen is excuses creëren."
Wat betreft de laatste twee zaken. Dit zijn stappen die je voor jezelf zult moeten nemen. Op STAPuitdeMATRIX vind je allerlei links die je daarbij verder kunnen helpen. Uiteraard is het je goed recht om alles wat met spiritualiteit en metafysica te maken heeft als "onzin" af te doen. Mijn ervaring is anders, maar ook niet meer dan dat, 'mijn ervaring'. Persoonlijk ben ik van mening dat alles met betrekking tot (spirituele) zelfontwikkeling buiten het aan 'ons' voorgeschotelde sjabloon valt en dus per definitie door de mensen die hun mening/wereldbeeld bepalen aan de hand van de (publieke opinie creërende) media, als "belachelijk" worden afgedaan. Dat laatste brengt ons weer bij het mechanisme wat 'men' gebruikt om het sjabloon, en daarmee de gewenste publieke opinie in stand te houden.
Wat je ziet op de televisie is een zeer eenzijdig beeld van de wereld. Hierbij wordt, zoals eerder gesteld, zo'n twee tot vijf procent – de kant die voor het te bereiken doel het beste uitkomt - van de werkelijkheid weergegeven . De hoofdmoot bestaat uit ellende en de manier waarop mensen in deze ellende terecht gekomen zijn. Schaamteloos worden mensen 'ten toon gesteld'. Ellende wordt te kijk gezet en negativiteit krijgt de volledige aandacht. Het is de heersende elite en de mensen die aan hen gelieerd zijn, die de mogelijkheid krijgen hun ideeën en zienswijzen breeduit te etaleren. (Net als in de geschreven geschiedenis het geval is.) Het zijn de criminelen, lastpakken en raddraaiers, waaraan zendtijd wordt besteed. Het is een klein percentage van ongeleide projectielen binnen een groep, die verder geen overlast veroorzaakt, die vol in de picture wordt gezet. Het zijn de mensen die – in de meerderheid van de gevallen buiten hun eigen "schuld" - status en rijkdom hebben bereikt, die worden voorgespiegeld als rolmodellen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Het (vaak negatieve) uitzonderlijke wordt belicht en tot standaard verheven. Daardoor lukt het nooit om aan het geschetste beeld te voldoen, terwijl dat wel "nodig is", om "er bij te horen". Dat werkt natuurlijk in sommige gevallen frustratie in de hand.
Er zijn vrijwel geen gewone programma's met- en over gewone mensen, die met gewone middelen, iets gewoons – helaas in deze tijd maar al te vaak een uniek iets – hebben weten te bereiken. Terwijl het toch duidelijk is dat de meerderheid van de aardbewoners niet bestaat uit moordende, verkrachtende, "uitzonderlijke", rijke en machtige mensen. De meeste mensen die ik ken, leven een leven, waarin ze er niet op uit zijn anderen onrecht aan te doen. De meeste mensen die ik ken zijn redelijk behulpzaam en vriendelijk en proberen gewoonweg hun hoofd boven water te houden. Van de meesten heb ik – als ik het niet helemaal mis heb – weinig kwaads te duchten. Wanneer ik echter naar de televisie kijk en – zoals zo velen om mij heen – mijn mening baseer op wat ik daar zie, zou ik in elk mens wat zich op mijn levenspad begeeft, een belager moeten zien. Boven alles dien ik te begrijpen dat ik, binnen de geschetste werkelijkheid, op geen enkele manier belangrijk ben of autoriteit zal hebben.
Het zou misschien wel een idee zijn. Het gewone leven van gewone mensen, vanuit alle windstreken, op de televisie. Dan zou het snel duidelijk zijn dat, ongeacht de verschillen in cultuur, achtergrond en afkomst, al deze verschillende mensen zich in grote lijnen in dezelfde situatie bevinden. Het zou al snel opvallen dat de verschillen, - de twee tot vijf procent waarover ik eerder sprak - die nu zo uitvergroot worden weergegeven, eigenlijk maar verschillen in de marge zijn. Het zou niet lang verborgen kunnen blijven dat de meeste van deze mensen, vredelievende, voor hun bestaan vechtende, vaak "machteloze" burgers zijn, die in de verste verte niet lijken op de in de (westerse) media geportretteerde oorlogszuchtige, met geweld dreigende, boven de rest staande "leider". Zie je de truc???
Andere duidelijke boodschappen die ik volgens de media moet geloven zijn; De ander is anders en daarmee, per direct, slechter en afkeurenswaardig. Iemand met een - van de publieke opinie - afwijkende mening, zit per definitie fout en dient belachelijk te worden gemaakt. De uitkomsten van – veelal door de industrie gefinancierde – wetenschappelijke onderzoeken, hebben de status van absolute waarheid, terwijl die uitkomsten vaak speculatief- of op zijn minst anders te interpreteren- zijn. De mate van gelukkig zijn wordt gelijkgesteld met het voldoende voor handen hebben van materiële zaken. De vorm is ten alle tijden belangrijker dan de inhoud. Bijna niets van wat je ziet is echt, maar bedacht en behorende tot de illusie. Je zult begrijpen dat de lijst vele malen langer is, maar waarschijnlijk snap je mijn punt. Velen hebben een aantal van deze dingen inmiddels doorzien, is mijn ervaring. Waar echter vrijwel niemand aan wil is, dat dit verschijnsel bij bijna alles wat je op je pad tegenkomt, een rol speelt.
Toch blijkt telkens weer hoe bepalend deze creatie van de (door sommigen gewenste) publieke opinie is. Zelf kijk ik vrijwel geen televisie. Toch weet ik na een kwartiertje op het schoolplein precies wat de dingen zijn die "hot" zijn op televisie. Mensen besteden zeeën van tijd aan gesprekken over televisieprogramma's – iets met koffertjes die (een voor de verteller onbekend) iemand had moeten kiezen – en nemen een stelling in ten aanzien van een onderwerp wat gisteren op televisie werd bediscussieerd. Op één of andere manier kan het gebeuren dat door dezelfde persoon, drie weken later, minstens even stellig , precies het tegenovergestelde wordt beweerd. Zonder dat die persoon het in de gaten lijkt te hebben. Begrijp me goed. Ik keur dat niet af, maar ik vind het wel verbazingwekkend. Een ander verschijnsel is, dat mensen vaak de mening van een ander verdedigen of uitdragen, – gezien de treffende gelijkenis in woordkeuze en gelijktijdigheid van verkondigde mening, vermoed ik dat hier sprake is van een geslaagde toepassing van het sjabloon - alsof het hun eigen mening is. Vaak lijkt het er zelfs op dat ze niet eens in de gaten hebben dat ze een ander napraten.
Ik zie dat er in dit artikel een aantal generalisaties voorkomen. Helaas is dit onvermijdelijk, maar termen als 'iedereen', 'wij', 'zij', 'men', enzovoorts, gebruik ik op basis van: "Wie de schoen past, trekke hem aan", hoewel ik die termen, daar waar mogelijk, probeer te omzeilen. Voor mijn laatste stukje gaat dit echter niet helemaal lukken, omdat ik niet zou weten hoe ik een en ander, zonder deze termen op papier zou moeten krijgen. Tot zover mijn disclaimer.
Zolang 'we' door gaan met het geloven wat de media ons – in het belang van de invloedrijken der aarde – voorschotelt, zullen er weinig tot geen andere mening (kunnen) bestaan. Bedachte oplossingen zullen allemaal binnen de kaders van het opgelegde sjabloon passen en van een werkelijke terugkeer van de macht bij de meerderheid, zal daarmee geen sprake kunnen zijn. Het sprookje dat de meeste mensen in mijn omgeving me proberen aan te smeren, namelijk dat de meerderheid geen interesse in deze materie heeft, geloof ik gewoonweg niet. De meeste mensen zijn namelijk bezig met overleven, in plaats van te leven en de meesten lijken dit, zo is mijn ervaring, toch niet zo prettig te vinden. In mijn optiek hebbende meesten gewoon geen weet van de manipulatie die plaatsvindt. 'Ze' worden beziggehouden met allerlei triviale zaken, terwijl de zaken die er werkelijk toe doen, door middel van het filter op de gebrachte informatie, nooit voor het voetlicht komen.
Een jaar of twee geleden kreeg ik door hoe dit spelletje werkt en zette de televisie uit. Ik liet alles wat met de gecontroleerde media te maken heeft, links liggen en ik heb me nog nooit zo goed gevoeld. Het voelt alsof mijn oogkleppen eraf zijn. Sommige van de mensen die ik in mijn omgeving op deze dingen heb gewezen, hebben hetzelfde gedaan. Het resultaat is wonderlijk te noemen. Sommige van de grootste tobbers die ik ken, gaan nu met een zekere rust en vastberadenheid door het leven, die ik niet van hen ken. Ze hoeven niet meer te voldoen aan het sjabloon, denken weer voor zichzelf en maken keuzes, die ze een aantal jaar geleden als onmogelijk beschouwd zouden hebben. Als ze al eens in een krant kijken of iets op de televisie zijn, is de truc die 'men' toepast, altijd duidelijk voor hen waarneembaar.
Dus, wanneer je het echt allemaal anders wil gaan doen. Je een stap wilt maken uit de matrix waarin we gevangen gehouden worden, wil ik je vragen dit zelf eens te testen. Zet die televisie eens een paar weken uit, laat de msm links liggen, ontmoet vrienden en buurtgenoten en het zal jou ook opvallen, dat de wereld helemaal niet zo zwart is, als dat de mensen met een 'boven de rest gestelde status', ons wil doen geloven. Een sjabloon wat over niemand wordt uitgegoten – omdat er niemand meer kijkt of luistert naar de media manipulatie – heeft namelijk geen enkel recht van bestaan. Jij hebt de sleutel, jij hebt de keuze. Weer voor jezelf gaan denken en met eigen oplossingen komen, of het sjabloon blijven volgen en zo de doelen van de allerrijksten der aarde – die 100 procent tegengesteld zijn aan de jouwe – verwezenlijken.
Bron artikel: Stap uit de Matrix
Het wereldbeeld wordt gemanipuleerd en velen met mij weten dat. Toch lijkt het velen te ontgaan hoe – en hoe opvallend – dit in zijn werk gaat. Om daar een lichtje op te schijnen, heb ik besloten me aan een artikel hierover te wagen. Wetende dat er anderen zijn die me, in detail, zijn voorgegaan, wil ik kijken of ik het van een andere kant kan belichten. Er is namelijk één ding dat mij in het hele gebeuren opvalt. Het lijkt er op of er een (stilzwijgende) afspraak is, om vooral twee tot vijf procent van zaken te belichten en daarmee een beeld te creëren, dat niet strookt met de werkelijkheid. Een soort van sjabloon voor de publieke opinie.
De meeste mensen in mijn omgeving baseren zich, waar het "de wereld" betreft, op de informatie die zij opdoen via kranten, tijdschriften en radio- en televisieprogramma's. Nu denk ik dat je in het algemeen wel kunt stellen dat de meeste mensen op de hoogte zijn, dat er bij de totstandkoming van deze media een aantal zaken onbespreekbaar zijn. Negatieve publiciteit over bedrijven waarvan men, voor de reclame-inkomsten, afhankelijk is, zal vermeden worden. Over de reclame zelf hoeven we het eigenlijk helemaal niet te hebben, omdat het een feit mag worden genoemd, dat reclame (lees: propaganda / gelegaliseerde leugens) er puur op is gericht jou aan te zetten tot kopen en zo de inkomsten van het bedrijf dat reclame maakt, te vergroten. Het is inmiddels zelfs een publiek geheim, dat deze reclame verwerkt wordt in bijvoorbeeld soaps, spelletjes en advertorials (reclame die eruit ziet als een legitiem artikel), zonder dat dit expliciet zo wordt aangemerkt. Ergens in een niet zo'n ver verleden, was die vorm van reclame overigens verboden, omdat het niet (altijd) duidelijk is dat het om reclame gaat, is dus misleidend en mocht (mag?) daarom niet. Echter door de druk van het bedrijfsleven en de industrie, zijn de regels omtrent reclame, zo goed als losgelaten. (En vervolgens losgeslagen)
Wat echter minder bekend is, is het feit dat op dezelfde (oneigenlijke) manier, via dezelfde programma's, de publieke opinie wordt gestuurd. Dat feit op zich is al kwalijk, maar het is nog niet alles. Hetzelfde sjabloon – de door de machthebbers gewenste publieke opinie – wordt verwerkt in alle andere dingen die je via de msm (main stream media) tot je krijgt. Mensen kiezen er namelijk – veelal onbewust – voor, dat de msm hun filter is en hun kaders bepaalt. De 'rest van de zaken die je op je levenspad tegenkomt', zijn gebaseerd op de kaders van dit sjabloon. Dat is de reden dat een massa vaak zo eensgezind is over tal van uiteenlopende onderwerpen. Het vervelende is echter, dat de informatie die je op die manier krijgt, op zijn zachtst gezegd, nogal vervormd is. Voor dit artikel zal ik de televisie als voorbeeld gebruiken, omdat dat is wat de meeste mensen zullen herkennen, maar wat ik hier beschrijf is zeker niet tot dat medium beperkt.
Iedereen die interesse heeft in de manipulatie van de massa, kan ik aanraden te kijken naar een uitzending van Tros Radar van een tijdje geleden. Hier kwam mooi aan het licht hoe de farmaceutische industrie, producten voor (nog) niet bestaande ziekten en aandoeningen in de markt zet. Compleet met misleidende websites en reclame campagnes en, jawel, een (vrijwillig) aanbod van één van de soapseries, de aandoening via de verhaallijn in de spotlight te zetten en natuurlijk – met naam en toenaam – reclame voor het te slijten "medicijn" te maken. (De functie van de reclame code commissie, werd me tijdens die uitzending duidelijk: Een "tandenloze waakhond") Het is daarmee dus niet de vraag, of manipulatie plaatsvindt, maar eerder de vraag, op welke schaal dit gebeurt.
Inmiddels is me duidelijk dat, waar het reclame betreft, eigenlijk alles mag/mogelijk is. Maar hoe zit dat nu met de vorming van de publieke opinie? Doet 'men' hier überhaupt aan? Op die vraag is slechts één antwoord mogelijk, namelijk; "Ja, volop". Doet 'men' dit op grote schaal. Wederom een duidelijk antwoord: "Ja, 'men' doet vrijwel niets anders". Rest de vraag: "Hoe pakt 'men'dat dan aan?". Het antwoord daarop is wat langer en is waarover de rest van dit artikel zal gaan. Het geluk is namelijk, dat de methode die 'men' toepast, zo opvallend en rigoureus is, dat het – wanneer het principe je duidelijk is – je nauwelijks kan ontgaan. Het is namelijk een truc en nog een hele slechte truc ook. (Goochelen kan 'men' niet, zou je kunnen stellen.)
Over het doel van de manipulatie kan ik kort zijn. Voor mij is het duidelijk, dat er een aantal invloedrijke mensen zijn, die – vanwege rijkdom en/of macht- een status van 'boven de rest gesteld zijn' genieten, die er alles aan doen deze status te beschermen. De analyse is simpel. Kijk in welke branches deze mensen zich bevinden en je zult zien dat er een (groot) aantal, niet geheel toevallig, te vinden zijn binnen de media wereld. Tja, dat zij dan opkomen voor hun eigen belangen – welke grotendeels dezelfde belangen zijn als van de andere invloedrijken der aarde – en deze proberen veilig te stellen is geen complottheorie, maar - vanuit het oogpunt van de belanghebbenden binnen de media – een kwestie van lijfsbehoud. Het moge duidelijk zijn dat, wanneer iedere aardbewoner de ander zijn gelijke is, deze status verloren gaat. Je zou dus kunnen stellen dat tweedracht, onrust, ongelijkheid en groepen die het, eventueel tot de dood er op volgt, met elkaar oneens zijn, zaken zijn die er voor zorgen dat die exclusieve status van boven 'de rest' gesteld zijn, behouden kan worden. Dat die kaart gespeeld wordt, lijkt me daarmee alleszins aannemelijk.
Het feit dat iets alleszins aannemelijk is, wil nog niet zeggen dat deze zaken daadwerkelijk plaatsvinden. Omdat het er echter alle schijn van heeft, ben ik eens op onderzoek uitgegaan en ik moet zeggen dat ik meer dan geschokt ben. Hoewel ik me bij dit artikel beperken wil tot televisie, moet ik toch kwijt dat ik steekproefsgewijs ook wat kranten en tijdschriften heb ingekeken en daarop gebaseerd tot de conclusie ben moeten komen dat het daar al niet veel beter is. Het lijkt er zelfs een beetje op dat, – toegegeven dat dit een speculatie is – de kranten en tijdschriften als doel hebben, middels verdiepende artikelen, de op televisie uitgezette – door de eerder beschreven groep wenselijk geachte – (creatie van) publieke opinie, te ondersteunen en aan te dikken.
Nu klinkt het bovenstaande misschien een beetje negatief, maar er is een groot lichtpunt. Het mechanisme wat 'men' gebruikt voor deze 'creatie van publieke opinie', is een beetje simplistisch. Het is daarom ook een raadsel – of toch niet helemaal – dat mensen hier in blijven trappen. Sterker. Wanneer je door hebt, welk mechanisme aan de gang is, ligt het in ieders vermogen deze manipulatie een halt toe te roepen. Heb je het mechanisme niet door, zul je waarschijnlijk telkens in dezelfde valkuilen stappen. Gelukkig vereist het eigenlijk (maar) drie dingen. Allereerst zul je uiteraard het mechanisme moeten kennen. Gezien de moeilijkheidsgraad daarvan, moet dat op het einde van dit artikel duidelijk zijn. Ten tweede gaat het er om dat je zelf op zoek gaat naar informatie en niet zomaar klakkeloos de meningen en bevindingen van zogenaamde "autoriteiten" overneemt. Jij zelf bent jouw enig geldende autoriteit. Als je zelf denkt en luistert naar je eigen hart, kom je tot je eigen oplossingen, niet die (in het belang van) anderen. Ten derde zul je, je ingesleten, veelal door anderen aangeleerde, denkbeelden, dogma's, manieren, enzovoort, zoveel mogelijk moeten loslaten. Hierbij geldt: "proberen is excuses creëren."
Wat betreft de laatste twee zaken. Dit zijn stappen die je voor jezelf zult moeten nemen. Op STAPuitdeMATRIX vind je allerlei links die je daarbij verder kunnen helpen. Uiteraard is het je goed recht om alles wat met spiritualiteit en metafysica te maken heeft als "onzin" af te doen. Mijn ervaring is anders, maar ook niet meer dan dat, 'mijn ervaring'. Persoonlijk ben ik van mening dat alles met betrekking tot (spirituele) zelfontwikkeling buiten het aan 'ons' voorgeschotelde sjabloon valt en dus per definitie door de mensen die hun mening/wereldbeeld bepalen aan de hand van de (publieke opinie creërende) media, als "belachelijk" worden afgedaan. Dat laatste brengt ons weer bij het mechanisme wat 'men' gebruikt om het sjabloon, en daarmee de gewenste publieke opinie in stand te houden.
Wat je ziet op de televisie is een zeer eenzijdig beeld van de wereld. Hierbij wordt, zoals eerder gesteld, zo'n twee tot vijf procent – de kant die voor het te bereiken doel het beste uitkomt - van de werkelijkheid weergegeven . De hoofdmoot bestaat uit ellende en de manier waarop mensen in deze ellende terecht gekomen zijn. Schaamteloos worden mensen 'ten toon gesteld'. Ellende wordt te kijk gezet en negativiteit krijgt de volledige aandacht. Het is de heersende elite en de mensen die aan hen gelieerd zijn, die de mogelijkheid krijgen hun ideeën en zienswijzen breeduit te etaleren. (Net als in de geschreven geschiedenis het geval is.) Het zijn de criminelen, lastpakken en raddraaiers, waaraan zendtijd wordt besteed. Het is een klein percentage van ongeleide projectielen binnen een groep, die verder geen overlast veroorzaakt, die vol in de picture wordt gezet. Het zijn de mensen die – in de meerderheid van de gevallen buiten hun eigen "schuld" - status en rijkdom hebben bereikt, die worden voorgespiegeld als rolmodellen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Het (vaak negatieve) uitzonderlijke wordt belicht en tot standaard verheven. Daardoor lukt het nooit om aan het geschetste beeld te voldoen, terwijl dat wel "nodig is", om "er bij te horen". Dat werkt natuurlijk in sommige gevallen frustratie in de hand.
Er zijn vrijwel geen gewone programma's met- en over gewone mensen, die met gewone middelen, iets gewoons – helaas in deze tijd maar al te vaak een uniek iets – hebben weten te bereiken. Terwijl het toch duidelijk is dat de meerderheid van de aardbewoners niet bestaat uit moordende, verkrachtende, "uitzonderlijke", rijke en machtige mensen. De meeste mensen die ik ken, leven een leven, waarin ze er niet op uit zijn anderen onrecht aan te doen. De meeste mensen die ik ken zijn redelijk behulpzaam en vriendelijk en proberen gewoonweg hun hoofd boven water te houden. Van de meesten heb ik – als ik het niet helemaal mis heb – weinig kwaads te duchten. Wanneer ik echter naar de televisie kijk en – zoals zo velen om mij heen – mijn mening baseer op wat ik daar zie, zou ik in elk mens wat zich op mijn levenspad begeeft, een belager moeten zien. Boven alles dien ik te begrijpen dat ik, binnen de geschetste werkelijkheid, op geen enkele manier belangrijk ben of autoriteit zal hebben.
Het zou misschien wel een idee zijn. Het gewone leven van gewone mensen, vanuit alle windstreken, op de televisie. Dan zou het snel duidelijk zijn dat, ongeacht de verschillen in cultuur, achtergrond en afkomst, al deze verschillende mensen zich in grote lijnen in dezelfde situatie bevinden. Het zou al snel opvallen dat de verschillen, - de twee tot vijf procent waarover ik eerder sprak - die nu zo uitvergroot worden weergegeven, eigenlijk maar verschillen in de marge zijn. Het zou niet lang verborgen kunnen blijven dat de meeste van deze mensen, vredelievende, voor hun bestaan vechtende, vaak "machteloze" burgers zijn, die in de verste verte niet lijken op de in de (westerse) media geportretteerde oorlogszuchtige, met geweld dreigende, boven de rest staande "leider". Zie je de truc???
Andere duidelijke boodschappen die ik volgens de media moet geloven zijn; De ander is anders en daarmee, per direct, slechter en afkeurenswaardig. Iemand met een - van de publieke opinie - afwijkende mening, zit per definitie fout en dient belachelijk te worden gemaakt. De uitkomsten van – veelal door de industrie gefinancierde – wetenschappelijke onderzoeken, hebben de status van absolute waarheid, terwijl die uitkomsten vaak speculatief- of op zijn minst anders te interpreteren- zijn. De mate van gelukkig zijn wordt gelijkgesteld met het voldoende voor handen hebben van materiële zaken. De vorm is ten alle tijden belangrijker dan de inhoud. Bijna niets van wat je ziet is echt, maar bedacht en behorende tot de illusie. Je zult begrijpen dat de lijst vele malen langer is, maar waarschijnlijk snap je mijn punt. Velen hebben een aantal van deze dingen inmiddels doorzien, is mijn ervaring. Waar echter vrijwel niemand aan wil is, dat dit verschijnsel bij bijna alles wat je op je pad tegenkomt, een rol speelt.
Toch blijkt telkens weer hoe bepalend deze creatie van de (door sommigen gewenste) publieke opinie is. Zelf kijk ik vrijwel geen televisie. Toch weet ik na een kwartiertje op het schoolplein precies wat de dingen zijn die "hot" zijn op televisie. Mensen besteden zeeën van tijd aan gesprekken over televisieprogramma's – iets met koffertjes die (een voor de verteller onbekend) iemand had moeten kiezen – en nemen een stelling in ten aanzien van een onderwerp wat gisteren op televisie werd bediscussieerd. Op één of andere manier kan het gebeuren dat door dezelfde persoon, drie weken later, minstens even stellig , precies het tegenovergestelde wordt beweerd. Zonder dat die persoon het in de gaten lijkt te hebben. Begrijp me goed. Ik keur dat niet af, maar ik vind het wel verbazingwekkend. Een ander verschijnsel is, dat mensen vaak de mening van een ander verdedigen of uitdragen, – gezien de treffende gelijkenis in woordkeuze en gelijktijdigheid van verkondigde mening, vermoed ik dat hier sprake is van een geslaagde toepassing van het sjabloon - alsof het hun eigen mening is. Vaak lijkt het er zelfs op dat ze niet eens in de gaten hebben dat ze een ander napraten.
Ik zie dat er in dit artikel een aantal generalisaties voorkomen. Helaas is dit onvermijdelijk, maar termen als 'iedereen', 'wij', 'zij', 'men', enzovoorts, gebruik ik op basis van: "Wie de schoen past, trekke hem aan", hoewel ik die termen, daar waar mogelijk, probeer te omzeilen. Voor mijn laatste stukje gaat dit echter niet helemaal lukken, omdat ik niet zou weten hoe ik een en ander, zonder deze termen op papier zou moeten krijgen. Tot zover mijn disclaimer.
Zolang 'we' door gaan met het geloven wat de media ons – in het belang van de invloedrijken der aarde – voorschotelt, zullen er weinig tot geen andere mening (kunnen) bestaan. Bedachte oplossingen zullen allemaal binnen de kaders van het opgelegde sjabloon passen en van een werkelijke terugkeer van de macht bij de meerderheid, zal daarmee geen sprake kunnen zijn. Het sprookje dat de meeste mensen in mijn omgeving me proberen aan te smeren, namelijk dat de meerderheid geen interesse in deze materie heeft, geloof ik gewoonweg niet. De meeste mensen zijn namelijk bezig met overleven, in plaats van te leven en de meesten lijken dit, zo is mijn ervaring, toch niet zo prettig te vinden. In mijn optiek hebbende meesten gewoon geen weet van de manipulatie die plaatsvindt. 'Ze' worden beziggehouden met allerlei triviale zaken, terwijl de zaken die er werkelijk toe doen, door middel van het filter op de gebrachte informatie, nooit voor het voetlicht komen.
Een jaar of twee geleden kreeg ik door hoe dit spelletje werkt en zette de televisie uit. Ik liet alles wat met de gecontroleerde media te maken heeft, links liggen en ik heb me nog nooit zo goed gevoeld. Het voelt alsof mijn oogkleppen eraf zijn. Sommige van de mensen die ik in mijn omgeving op deze dingen heb gewezen, hebben hetzelfde gedaan. Het resultaat is wonderlijk te noemen. Sommige van de grootste tobbers die ik ken, gaan nu met een zekere rust en vastberadenheid door het leven, die ik niet van hen ken. Ze hoeven niet meer te voldoen aan het sjabloon, denken weer voor zichzelf en maken keuzes, die ze een aantal jaar geleden als onmogelijk beschouwd zouden hebben. Als ze al eens in een krant kijken of iets op de televisie zijn, is de truc die 'men' toepast, altijd duidelijk voor hen waarneembaar.
Dus, wanneer je het echt allemaal anders wil gaan doen. Je een stap wilt maken uit de matrix waarin we gevangen gehouden worden, wil ik je vragen dit zelf eens te testen. Zet die televisie eens een paar weken uit, laat de msm links liggen, ontmoet vrienden en buurtgenoten en het zal jou ook opvallen, dat de wereld helemaal niet zo zwart is, als dat de mensen met een 'boven de rest gestelde status', ons wil doen geloven. Een sjabloon wat over niemand wordt uitgegoten – omdat er niemand meer kijkt of luistert naar de media manipulatie – heeft namelijk geen enkel recht van bestaan. Jij hebt de sleutel, jij hebt de keuze. Weer voor jezelf gaan denken en met eigen oplossingen komen, of het sjabloon blijven volgen en zo de doelen van de allerrijksten der aarde – die 100 procent tegengesteld zijn aan de jouwe – verwezenlijken.
Bron artikel: Stap uit de Matrix
