Ontplug je Mind! Deel 5: Tussen hoop en vrees

De mind is het softwareprogramma wat de hardware, de hersenen, bestuurd. De mind is niet zo maar een softwareprogramma, het is een uiterst geavanceerd softwarepakket, wat er voor zorgt dat wij ingeplugd blijven in de Matrix. Zoals Morpheus ooit tegen Neo zei: “The Matrix is a prison for your Mind Neo”. Mijn doel met deze serie artikelen is om mensen tools te geven om deze mindcontrol bij zichzelf te herkennen, ik ben er van overtuigt dat als wij onze mind gewoon weer als gereedschap gaan gebruiken, en weer vanuit ons hart gaan leven, de Matrix geen controle meer over ons heeft. Mindcontrol werkt niet meer als je het kan herkennen. Veel programma’s die in de Mind draaien zijn redelijk makkelijk te herkennen. Als je maar weet hoe je ze kan herkennen, en weet dat je zonder deze programma’s gewoon verder kan leven. Dit artikel gaat over hoop en vrees, twee uitersten van dezelfde medaille, die vaak gebruikt worden door onze mind om bepaalde programma’s te laden.

Ik hoorde laatst het nummer van André Hazes “Geef mij nu je angst, ik geef je e hoop voor terug”. André zal het niet zo bedoeld hebben, hij zong het in een andere context. Maar die ene zin “geef mij nu je angst ik geef je er hoop voor terug” bevat ook heel veel waarheid over de werking van onze mind-ego. De mind maakt gebruik van hoop en vrees, en speelt daar op in.

Voorbeeld: Je kan dit leven eigenlijk niet aan hier in de Matrix op Aarde. Je wil niet meer meedoen. Je hebt nog niet de kennis, en/of de kracht en moed om bij jezelf naar binnen te gaan en te vertrouwen op je eigen innerlijke kracht en kennis. Je wordt bang. Je vreest deze Matrix-wereld. Je zoekt een uitvlucht. Je zoekt dus hoop. Je vindt op internet een spreker of een website die verkondigden dat er op 21 december 2012 wonderen zouden gebeuren en de Wereld (inclusief jij) zou ascenderen naar een andere dimensie. En al je problemen zouden dan dus als sneeuw voor de Zon oplossen. Als dat tenminste waar was geweest.. Je vreest het leven hier op Aarde, je hoop is dat dat verhaal wat je hoort over 21-12-2012 waar is. En pats, je zit in een mind programma.

Nog een voorbeeld: Je durft de waarheid over je bestaan hier op Aarde niet onder ogen te zien. Je zit in de schulden, kan je huur niet meer betalen, of wat dan ook. Je zoekt dan een uitvlucht. Je hoort iemand of meerdere mensen spreken over het feit dat deze werkelijkheid hier op Aarde eigenlijk niet bestaat. Het is een virtuele realiteit zegt men. Je hoopt dat dat waar is, want dan hoef je niets meer te doen aan je ellende waar je jezelf ingestort hebt. Je hoeft dan niet meer aan jezelf te gaan werken, want hey dit alles hier doet er toch niet toe..! De Matrix speelt daar dan gretig op in. Het schiet nog wat meer soortgelijke programma’s op je af. Je komt op een gegeven moment op een punt dat je van mening bent dat jij eigenlijk niet op deze planeet aanwezig bent maar in een hogere dimensie zit, en dat je toeschouwer bent van je leventje hier op Aarde, wat er geen reet toe doet, want tja jij zit hoog en droog ergens in een andere dimensie en je bent er dus eigenlijk al. Waarom zou je dan nog een baan zoeken, meedoen aan het leven hier op Aarde, waarom zou je dan nog aan jezelf gaan werken en je problemen onder ogen durven te gaan zien?

Met andere woorden, je vreest iets, en je krijgt er hoop voor terug.

Vaak krijg ik reacties van mensen die bezig zijn met het herkennen van hun mind-programma’s. Men vraagt, en terecht ook, hoe men het onderscheid kan maken tussen wat wel van hen is (het hart wat spreekt), en wat niet van hen is (de Matrix die via de Mind spreekt). Dat vind ik een logische vraag. Eentje waar ik ook al jaren mee bezig ben nu. En het is ook bij mij nog steeds ‘werk in uitvoering’. Het is niet 1 simpele pil of healing en je bent er. Nee de Mind is een supergeavanceerd softwarepakket wat zich in allerlei bochten zal wringen om jouw aandacht te blijven houden. De mind zal er alles aan blijven doen om jou af te blijven leiden en je weg te houden van het worden van je ware unieke authentieke Zelf. Want als je dat punt eenmaal bereikt hebt dan is er geen weg meer terug. De Matrix wil geen schaapjes verliezen.

Het is dus zaak om 1 voor 1 de verschillende lagen van de Mindcontrol af te pellen als een soort van ui. Elke keer als je denkt er te zijn, kom je de volgende laag tegen, sterker nog dan zit je meestal al weer vast in de volgende laag mindcontrol/programmering. Onderschat de tegenstander nooit.

Ik ga in het resterende deel van dit artikel lukraak proberen wat van die vragen te beantwoorden.

Kan je de waarheid weten hier in dit Aardse lichaam hier op Aarde? Velen zeggen “nee dat kan niet”. Ik zeg ‘yes we can!’. Maar het vergt wel veel werk aan jezelf. Je zal meer dan vaak door die zure appel heen dienen te bijten. En je zal eerlijk tegen jezelf moeten kunnen zijn.

Eigenlijk moet je je eigen zogenaamde dagbederver kunnen zijn. Want onze mind heeft veel meer invloed op ons dan je op dit moment denkt dat het doet. Ik kom daar bij mijzelf nog steeds al te vaak achter.

Ik zal een voorbeeld noemen uit mijn eigen bewustwordingsverleden. De restanten van dat programma zijn in de spelonken van het archief van deze site vast nog wel te vinden. Ik dacht tot 4 jaar terug dat ik hier op Aarde op een speciale missie was. Het is overigens een programma waar nog steeds massa’s mensen in vast zitten. Het jezelf zo bijzonder maken in je Mind. Het was een resultaat, in mijn geval, van een paar jaar mijzelf verdiepen in allerlei complotten. Ik zag hoe verrot het systeem hier op Aarde is binnen de Matrix. Ik zag hoe scheef en hoe oneerlijk alles geregeld is hier op Aarde. De 1 procent die alles in bezit heeft, en de 99 procent die slaaf is. De illuminati, de Bilderbergertjes, pedofiele politici, chemtrails, vaccinaties, 9/11, noem het maar op… Ik zag het nut er niet van in, ik zag toen nog niet dat alles een reden heeft, en ik voelde me met de dag meer ellendig van al die ellende die ik hoorde en las op het internet. Totdat ik iemand hoorde praten over starseeds. Geïncarneerde buitenaardse zielen die hier nu in deze tijd op Aarde zijn om de rest van die debiele mensheid wel eens eventjes te komen redden van hun ellende en hun gevangenis hier op Aarde. Ik begon me daar in te verdiepen, las er boeken over, en was er van overtuigt dat ik 1 van die zielen was die nog nooit hier op Aarde geïncarneerd was geweest, daarom was ik ook eerder wakker dan de rest, ik was niet zo vatbaar voor die mindcontrol als de gemiddelde Aardling. Dit was mijn eerste (en laatste) Aardse incarnatie en nadat wij van het superteam wonderteam de mensheid gered zouden hebben, zou ik weer terugvliegen naar waar dan ook, als het maar niet de Aarde was…

Dat geloofde ik een tijd. En dat was dus mijn hoop op wat de waarheid zou zijn. Ik vreesde die vreselijke Matrix op Aarde, zag geen uitweg uit al die ellende, en klampte mij vast aan de hoop dat ik een buitenaardse ziel was die deel uitmaakte van een kosmisch reddingsteam.

Dat was totdat ik scheurtjes zag in dat mind-ego programma. Ik wilde die scheurtjes eigenlijk niet zien. Ik voelde me namelijk prima in die rol van uitverkorene. Maar mijn gevoel zei mij dat er ‘iets’ niet klopte. Ik kwam op een lezing van George Kavassilas terecht. En die hakte er meteen in. Ik hoorde dat wij allemaal, geen uitzondering daargelaten, multidimensionale en dus buitenaardse wezens zijn. Dat wij allemaal gelijk zijn. Dat al die tegenwerking hier op Aarde met een dikke vette reden gebeurd. Voor mijn mind-ego was het een dikke dooddoener die lezing. Maar ik wist meteen dat het de waarheid was. Hoe? Omdat de waarheid niet uitgaat van hoe je mind-ego hoopt dat het is. Het is gewoon zo. In mijn geval gaat dat dan van “fuck..! inderdaad… dat is het. Waarom heb ik zo achterlijk geloofd in een sprookje? Dit is gewoon de waarheid” en dan niet in die woorden, maar meer in een gevoel, een weten. Ik hoorde die waarheid en wist meteen dat het de waarheid was. Het is een herinneren, niet een uit je hoofd leren van iets. Het heeft ook niets met hoop en/of vrees te maken. Het is gewoon zo. En mijn mind-ego deed pijn. Enorm pijn. Ik had verdomme een jaar lang verkondigt op mijn website dat ik hier op een speciale missie was, dat anderen daar ook bij hoorden, en die anderen waren mij dankbaar daarvoor dat zij ook bij die missie behoorden, en ik had volgers die ik hetzelfde geloof had aangepraat als dat ik mijzelf had aangepraat… daar ging mijn status… daar ging mijn geloofwaardigheid…. daar ging van alles en nog wat, en dat alles ging als een bezetene te keer in mijn hoofd. In mijn hart wist ik echter de waarheid. Ik herinnerde de waarheid. En zodoende begon voor mij de ommekeer vanuit de new age naar het labelloze wat ik nu probeer te doen. En ik ben er nog lang niet. Al doet mijn mind er alles aan om mij anders te doen laten geloven.

Wat ik hier mee wil zeggen is dit: als je iets hoort of leest dan weet je wel degelijk wat wel of niet waar is. De waarheid is gewoon de waarheid. Niets meer en ook niets minder. Als je iets leest en je gaat dan hopen dat het waar is, dan is dat niet de waarheid. Het tegenovergestelde is ook waar, als je iets leest en je vreest dat het de waarheid is, dan is het ook meestal niet de waarheid. Zo werkt de andere kant namelijk van de new age kerk, en dat is de angstporno beweging die er vanuit gaat dat we fucked zijn hier op Aarde en dat er geen uitweg uit al die ellende mogelijk is. Ik zie maar al te vaak, en heb dat dus ook zelf meegemaakt, dat mensen van het ene uiterste naar het andere uiterste springen in hun Mind. Mijn wakker worden ging van angstporno, naar new age, naar iets wat daar tussen in zit en eigenlijk niets meer met beide kanten te maken heeft.

De waarheid over ons zelf doet vaak ook erg veel pijn aan onze mind-ego’s. Daar komt die angst vandaan zoals ik in het vorige deel van deze reeks al schreef. Face it, het is ook hard om erachter te komen dat wij zelf verantwoordelijk zijn voor alles wat ons overkomt hier op Aarde. Dat we oneindig en multidimensionaal zijn. Dat we altijd geweest zijn en altijd zullen zijn, dat we dus geen begin en geen einde hebben, we zijn altijd al geweest. En hoe klote we ons ook voelen, hoe ziek we dit systeem waar we allemaal in leven ook vinden, het doet er niet toe. We kozen er zelf voor. Dat is de waarheid. Deal with it!

Er is zoiets als de waarheid kunnen weten. Ja dat is eng, ja dat is groot, en ja dat geeft je enorm veel verantwoordelijkheid. Mind-ego’s willen niets liever dan dat we onszelf klein en zielig vinden. Original sin. We zijn miezerige zondaars die van geluk mogen spreken als we onszelf niet uitroeien en als we ooit in een verre toekomst toe mogen treden tot de galactische federatie. Als zij die van boven komen ons eindelijk toelaten… Want wij zijn zo klein, en zo enorm onwetend en zielig hier in 3D…. Lulkoek. Je kan de waarheid weten, als je het wilt, en vooral durft.

Uit hoop en vrees komen de verschijnselen ‘wishfull thinking’ en ‘doemdenken’. Beide zijn denkwijzes en zitten daarom ook in je Mind. Wishfull thinking en doemdenken staan met elkaar in verbinding. Pas het maar eens op je zelf toe, kijk eerlijk naar jezelf. We doen er allemaal wel eens aan mee. Eerst kankeren op de hele Wereld. Och wat een onnozele mensjes hier op Aarde, ze snappen het allemaal niet, ze eten nog steeds dieren, ze vervuilen de boel, ze denken alleen maar aan geld, alles doen ze voor eigen gewin, et cetera. Dat is het doemdenk gedeelte. Vervolgens krijg ik van diezelfde mensen een tijd later een reactie uit het andere uiterste, een wishfull thinking theorie. Je kent het wel gok ik. “Alles moet eerlijk verdeeld worden onder de mensen”, “oorlog moet weg”, “alles komt vanzelf goed, we hoeven alleen maar te mediteren en/of op onze luie reet blijven zitten”, “we gaan binnenkort toch lekker ascenderen en dan is die ellende over”, “open je chakra’s/derde oog/pijnappelklier/kundalini/laat externe energie in je komen (haal door wat niet voor jou van toepassing is), ik kan nog wel even doorgaan want de lijst is bijna oneindig lang als het gaat om kenmerken van wishfull thinking. Waar het in de meeste gevallen op neer komt is dat angst en hoop verward worden met de waarheid.

Ik ben de eerste om toe te geven dat het leven hier op Aarde vaak klote is. Het lijkt ook echt allemaal zo fucked up oneerlijk…. ik weet het. Maar dat is allemaal gelul en gaat uit van de slachtofferrol. Als je het grote plaatje erbij pakt, en weet dat alles met een reden gebeurd, dat jij zelf dit alles zo georkestreerd hebt, dat je deze ervaringen in dit leven nu eenmaal nodig hebt en er zelf om gevraagd hebt vanuit een dieper niveau, als je met andere woorden inziet dat je huidige incarnatie een doel heeft en deel uitmaakt van miljoenen incarnaties, en dat jij zelf de dirigent bent van al die miljoenen levens inclusief je huidige incarnatie, tja dan hoef je die slachtofferrol niet meer te spelen, dan ben je weer je eigen leider.

Feit is dat vanuit het spelen van die slachtofferrol ‘wishfull thinking’ en ‘doemdenken’ vrij spel hebben op je Mind. Omdat je de waarheid (nog) niet aan kan hebben vrees en hoop grip op je. Je hoopt of vreest dat iets waar is. Is het dan ook waar? Voor je mind wel. Vanuit je hart gezien niet.

Op de waarheid hoef je niet te hopen. De waarheid is ook niet iets om bang voor te zijn. De waarheid is gewoon de waarheid, je hoeft het niet uit je hoofd te leren, het is er gewoon. Sterker nog, het was er altijd al aanwezig. Je hoeft het je alleen maar te herinneren.

Hoop niet, vrees niet, maar weet het!

Micky

16-12-2014