Manisch Matrixsief: Lawinegevaar

Het zijn geen lekkere tijden voor Manisch Matrixsieve mensen. Laat dat alstublieft duidelijk zijn. Er is zoveel te verbergen voor de mensen in Nederland, dat de afleidingen steeds gekker en absurder worden. Nadat ik mijn vorige column geschreven had, was ik ten einde raad. De belachelijke Elfstedenkoorts was nog volop aan de gang, en de onverstaanbare rayonhoofden uit Friesland maakten de dienst uit in de media. Ik was toe aan vakantie, totdat ik vernam dat de ‘tocht der tochten’ definitief niet door ging. Ik was blij en stortte mij weer volop in de media-Matrix. Tot afgelopen vrijdag had ik niet eens de tijd om jullie op de hoogte te brengen van mijn aandoening, gretig zapte ik langs TV zenders en las ik internetsites. Heerlijk was het zonder al die idiote afleidingen tussen mijn dagelijkse portie Matrix-nieuws. Goed, dat was voor even bleek afgelopen vrijdag. Want toen gebeurde er namelijk iets heel ergs, waardoor alle media het alleen nog maar over dat ene hele erge ding kunnen hebben.

Het is zo erg dat ene ding, dat de media 3 dagen later het er nog over hebben. Nee mensen, het gaat niet over Sierra Leone. Nee, die massa moorden voor diamanten en andere luxe producten is lang niet zo erg als dat ene hele erge ding. Nope, nee het gaat ook niet over massaal kindermisbruik onder toeziend oog van Jeugdzorg. Nee, dat is nog niet aan de orde, daar is Nederland nog niet klaar voor. En het is lang niet zo erg als die ene hele erge gebeurtenis in Oostenrijk. Is men er eindelijk achter dat Hitler gefinancierd werd door dezelfde groep die de geallieerden gefinancierd hebben dan? Nee, ook dat is niet zo erg blijkbaar. Nee mensen, Prins Johan Friso is in levensgevaar nadat hij bedolven werd onder een lawine. Wie? Prins Johan Friso mensen. U weet wel, de man van Mabel Wisse Smit. De ex van Klaas Bruinsma. Gaat er nu een lichtje branden? Doordat Johan Friso met Mabel trouwde is hij geen lid meer van het Koninklijk Huis. Hij is echter nog wel lid van de Koninklijke familie. En hij is oost-Indisch doof. Hij wist als een van de weinige mensen die op dat moment op skivakantie in Oostenrijk waren, niet dat er lawanegevaar in de Alpen was. Mensen werden afgeraden te gaan skiën. Prins Johan Friso ging echter toch skiën. En oeps, he wat vervelend, een lawine. De prins lag wel 20 minuten onder de sneeuw, en ligt nu in het ziekenhuis. Eigen schuld, dikke bult, zouden wij nuchtere mensen zeggen. En misschien dat het even op het nieuws zou mogen komen, vanwege de enorme hoeveelheid Oranje schaapjes die dit kikkerlandje rijk is. Maar om nu al 4 dagen lang het over niets anders dan dit ongeluk te hebben is reden om te vermoeden dat het weer eens om een afleiding gaat. Iran wordt zwart gemaakt door de zionisten, uw regering verkloot werkelijk waar alles, de economie is naar de kloten, we zitten nu officieel in een recessie en de ene na de andere idiote wet wordt zonder dat u daar iets van hoort zomaar aangenomen in de 2e kamer. Prins Johan Friso is dus opgeofferd door zijn elite familie is mijn vermoeden. Men was hem toch al liever kwijt dan rijk. En die maffe Mabel erbij. De koninklijke familie houdt niet van criminele vriendjes. Men doet liever zelf die dingen moeten jullie weten. En dus werd er vrijdag tegen Friso gezegd: “De piste ligt er lekker bij J.F., waarom ga je niet even lekker skiën? (Dan laten wij kunstmatig die lawine naar beneden komen..)” Zo gezegd, zo gedaan, en het resultaat moge bekend zijn. En dus zal het Johan Friso nieuws nog wel dagen de media beheersen. Nothing to see over here, hey look over there! Ik weet het, ik ben een complotdenker. En een hele slechte ook nog, anders had ik een betere bedacht dan hier boven beschreven. Maar goed, ik kan mij niet van de indruk onttrekken dat het hier gaat om een nieuwe afleiding van het wakker en bewust worden van de mensen…

Ik besluit dat het beter voor mijn gemoedstoestand is als ik de Matrix voor even vaarwel zeg. Even ouderwetse afleiding in het café, dat doet mij altijd goed. Ik trek mijn jas aan en begin mijn wandeling naar mijn stamkroeg. Wat een rust, wat lekker zeg om even buiten te zijn, ver weg van het kolderieke gewauwel over de gezondheid van een prins die ik toch nooit zal erkennen als een prins. De vogeltjes fluiten, mensen begroeten mij beleefd, en het leven lacht mij voor heel even weer toe. Plotseling hoor ik een onverstaanbaar geschreeuw. Ik luister ernaar, en concludeer al snel dat het dronkemanspraat moet zijn. En dat is gek om 12 uur in de middag. Al snel zie ik waar het geschreeuw vandaan komt. Enkele volwassen mannen, ik gok rond de 40 jaar oud, lopen in gekke gele gewaden, met allerlei toeters en bellen daarop, en ze zwalken op hun benen. Een raar beeld vind ik het, en het geschreeuw wordt steeds harder en duidelijker verstaanbaar, zover mogelijk, naarmate de mannen dichterbij komen. “Alaaf!!”, ‘Allaaaaaaaaaahf!!!”, hoor ik de mannen schreeuwen. Allah? Heh, de mannen zien er niet uit als moslims… Sterker nog, ze lijken mij meer van het soort dat PVV stemt, dan dat ze de valse profeet daadwerkelijk aanhangen. Naarmate de mannen steeds dichterbij komen zie ik een bejaarde vrouw verschrikt stilstaan op de stoep, ze kijkt naar de mannen in de gele gewaden. “Mevrouw, wat is er in godsnaam aan de hand, waarom schreeuwen die mannen zo?” De vrouw kijkt mij indringend aan. “Oh meneer, het is verschrikkelijk, dit is nu al de derde dag dat ik honderden mannen vrouwen op die manier zie en hoor langskomen”. “Het is carnaval, en tegenwoordig willen ze dat ook boven de rivieren vieren schijnbaar, als u het mij vraagt zijn het maar een stelletje mafkezen, maar zeg het maar niet tegen die mannen ze slaan u zo het ziekenhuis in, dronken als ze zijn”. Carnaval dus. Zonder dat ik erg in had, was het weer die tijd van het jaar. De tijd van het jaar, dat mannen denken dat ze door veel bier te drinken vrouwen overal mogen betasten, als ze daar zin in hebben. De enige tijd van het jaar ook dat je ongelofelijk dronken domme dingen mag roepen op straat. Er bestaan voor even geen regels, en zuipen tot je erbij neer valt is het enige wat telt. Op woensdag weten deze mannen vast niet meer wat ze allemaal gedaan hebben in die 4 dagen carnaval. Ook dat hoort erbij. Want carnaval vieren betekend bovenal geen verantwoordelijkheden kunnen verdragen. En dus is het normaal om vrouwen lastig te vallen, op straat te schreeuwen, vreemd te gaan bij het leven, en vooral veel bier drinken en kut te roepen. Dat is carnaval samengevat in een notendop. Het heeft totaal niets met wakker en bewust worden te maken, maar heeft alles te maken met iets externs de schuld geven, in dit geval de alcohol.
Nadat de mannen eindelijk uit mijn beeld zijn verdwenen, besluit ik verder te lopen naar het café. Hopelijk is die rare gewoonte uit het zuiden van dit land nog niet tot mijn stamkroeg doorgedrongen.

Aangekomen in mijn stamkroeg slaak ik een vreugdekreetje. Er zitten allerlei mensen in het café. Maar geen enkele is gekleed in rare gele boerenkielen, of anderzijds verstopt in een pak. Ik dacht trouwens dat dat helemaal niet meer mocht, jezelf onherkenbaar aankleden? Maar goed, dat zal wel mijn kromme gedachtegang zijn. Ik neem een kop koffie, en besluit een gesprek aan te gaan met de vaste stamgasten. Sommige zitten met hun telefoontje te spelen, die zullen wel geen vrienden hebben denk ik. Maar anderen zitten gewoon op hun kruk aan de bar, schijnbaar over interessante dingen te praten. Ik besluit aan te sluiten. Maar kom al snel van een koude kermis thuis. “324 punten met het woord baggerzooi, ongelofelijk he!”, zegt een van de mensen tegen mij die ik nog van gezicht herken uit een vaag verleden. De persoon die aan de andere kant van hem op een kruk zit, countert meteen. “Ha, dat is nog niets vergeleken met de 412 punten die ik laatst maakte tegen Theo, en dat met het woord pleurisuitbraak”. Vaak snap ik vrij snel waar mensen het over hebben. Maar hetgeen deze 2 gasten met elkaar besproken, leek haast wel codetaal. Na 2 minuten stopte het gesprek. Want beide mannen pakten na het horen van een of ander modern top40 jengeltje, wat van hun telefoon bleek af te komen, hun telefoon uit hun zak en begonnen driftig te gebaren en te drukken op het schermpje van hun telefoons. Navraag bij de barman leerde mij dat de mannen een soort van moderne scrabble aan het spelen waren op hun telefoon. En dat de andere gasten die met hun telefoons zaten te spelen aan de tafels, ook hiermee bezig waren. Het bleek dat mensen niet meer met elkaar spraken in de kroeg, enkel nog via rare codetaal over punten met woorden, en anders via whatsapp elkaar status updates geven van hetgeen ze aan het doen zijn. De barman had al geconstateerd dat sommigen van hen niet eens meer wisten dat ze in hetzelfde café zitten als diegene met wie ze zitten te whatsappen in datzelfde café. Populaire kroegspelletjes als darten, pokeren, klaverjassen, mens-erger-je-niet, of desnoods jenga worden al maanden niet meer gespeeld. Op de plek waar in een nog niet zo ver verleden het dartbord aan de muur hing, prijkt nu een grote verzameling stekkerdozen, om te voldoen aan de grote vraag naar oplaad plekken voor de telefoontjes… Het moet niet gekker worden. Maar de barman zijn houding verraadde mij veel. Hij had zich al aangepast aan het feit dat mensen niet meer normaal kunnen communiceren, behalve dan via technologische snufjes. “Hetgeen wat jij vroeger de kroeg noemde Danny, dat is nu niet meer, heb je met je hoofd onder een steen gelegen ofzo, sinds het intreden van de smartphone zijn wij nu veredelde internetcafé’s, spelletjes doen en praten met elkaar wordt nu via de telefoon gedaan, maar gelukkig bestellen mensen nog wel wat te drinken bij hetgeen ze doen dus mij hoor je niet klagen!”
Totaal gedesillusioneerd druip ik af. De Matrix is echt aan het veranderen. Deze nieuwe Matrix is geen echte Matrix meer. Het lijkt meer op massale hypnose van het ergste soort… Waar ‘vroeger’ nog wel eens gefilosofeerd werd in de kroeg, daar is men nu vooral bezig woorden te leggen in een online scrabble spelletje. In de oude Matrix deed je dat alleen maar als het echt nodig was en je de pleuris verveelde op bezoek bij je oma, als je genoeg had van haar verzameling BZN op grammafoonplaat en gewoon wilde dat de tijd sneller voorbij ging. Nu doet iedereen het, en is het hip om zoveel mogelijk afgeleid te zijn van de werkelijkheid. Hoe meer facebook vriendjes, hoe beter je bent. Dat is de norm tegenwoordig. En er is een complot met prinsen aan de gang. Het kan voor mij geen toeval meer zijn dat op het moment dat de prinsen carnaval 4 dagen de macht krijgen in dit gehypnotiseerde landje, een echte prins onder een lawine bekneld raakt.
Liever had ik gehad dat al die prinsen carnaval een enkeltje Oostenrijkse Alpen hadden geboekt, samen met al die wordfeud verslaafden. Maar ik weet ook dat dat onmogelijk is, aangezien die mensen al lang niet meer bereikbaar zijn en waarschijnlijk niet eens meer weten hoe je in het echt iets moet doen. Als er geen app voor is, dan bestaat het ook niet, en dan kan men er niets mee. Een trieste gewaarwording, ik zei al in het begin van deze column: Het zijn geen lekkere tijden voor Manisch Matrixsieve mensen. De Matrix is ziek. En dus zijn ook al het nieuws en alle nieuwe rages wat het voortbrengt ziek. Ik verlang weer naar die goede oude rages. De Tamagotchi bijvoorbeeld. Ook een klote apparaatje, maar wel een klote apparaatje wat je leerde om verantwoordelijk te worden. Anders ging die arme Tamagotchi dood, en je had toen nog geen whatsapp om een van je vrienden te bereiken om te vragen of zij het ding even te eten wilde geven als jij aan het bier drinken was. Ik realiseer me net dat ik naast Manisch Matrixsief, ook oud ben geworden. Ik ga maar een online cursus social media volgen, misschien dat ik daar mijn portie Matrix voortaan vandaan kan halen. Ik ping, twitter, whatsapp of FB jullie mijn voortgang!

Danny
20-2-2012