Feest vieren in de gevangenis

Ik hoorde laatst iemand in een interview de situatie binnen de new age media vergelijken met ‘feest vieren in de gevangenis’. Deze term dekt de lading volledig als je het mij vraagt. De gevangenis kan zowel de Aardse Matrix als ook de kosmische Matrix zijn. En dat feest vieren doet men in de mind. “The Matrix is a prison for your mind”. En zo is het maar net.

Dat feest vieren kent vele gradaties. Zoveel mind programma’s, zo veel feestjes er zijn. Voor elk programma is een feestje gemaakt. De pret lijkt niet op te kunnen.

Feest vieren is een breed begrip. Eigenlijk heeft het alles te maken met weinig tot geen verantwoordelijkheidsgevoel. Egoïme speelt ook een grote rol. Liever leven in een leugen, of jezelf distantiëen van de werkelijkheid, dan de waarheid durven te accepteren en daar naar te gaan leven. Je authentieke zelf zijn, wat is dat? Kan je dat eten? Bah nee, daar hebben we niets mee, dat kost ons veel te veel innerlijk werk en bovendien kost het ons veel te veel tijd. Die tijd kunnen we beter besteden aan nog meer likes vergaren op selfbook, of niet?

Selfbook is het grootste voorbeeld van hoe feest vieren in de gevangenis werkt. Je hebt een klote leven, weinig tot geen vrienden, alles gaat verrot, dus doe je jezelf maar anders voor dan je bent en neem je een selfbook account. Je post wazige of onzinnige troep. Je wilt je ego voeden. Je doet net alsof met jou alles goed gaat, je doet je velen malen beter voor dan je in werkelijkheid bent. Je upload maar weer een foto, of een ego voedend verhaaltje, en je drukt op de plaats-knop. Vol verwachting klopt je hart. Hoeveel likes en hoeveel bedankjes zou je nu weer krijgen? Een Harvard studie wees al eens uit dat selfbook hetzelfde met het menselijke brein doet als het innemen van cocaïe of het drukken op de knop van de gokautomaat, wachtend op wat er gaat ‘vallen’, zal je de jackpot hebben gewonnen? MRI-scans wezen uit dat selfbook hetzelfde doet. Het is een drug. Een gateway drug naar ergere middelen. Heb je al een klote leven, en krijg je daarnaast ook weinig likes? Pak dan maar een spuit heroïe, dat is de volgende stap. Selfbook is een gevangenis in een gevangenis. In plaats dat mensen uit de gevangenis proberen te komen, vieren ze feest in de gevangenis. Als je er dan toch zit, dan maar feesten, en net doen alsof je vrij bent, of niet?

De new age media viert ook feest in de gevangenis. Kijk naar al die selfbook groepjes met ‘gelijkgezinden’… Met zijn allen in een virtuele gevangenis in die andere gevangenis(sen), en dan elkaar lekker gaan liken en zeggen hoe fantastisch en lief iedereen wel niet is. “Zo fantastisch mooi allemaal!! Wow!! We houden van iedereen!!” Behalve van de mensen die hun hulp goed zouden kunnen gebruiken, mits de selfbook junkie niet zichzelf opgesloten had in die virtuele gevangenis…. Want wie help je nou door op selfbook, of op een forum vol ‘gelijkgezinden’ te vertoeven, en net te doen of de gemene buitenwereld niet bestaat? Je herkent de Matrix, ziet de gevangenis, maar in plaats van de tralies door te gaan zagen, vier je maar gewoon feest in die gevangenis. Lekker makkelijk. En lekker laf. Als je dan toch van internet houdt, en graag bewust wil maken, waarom dan niet de ‘hard way’? Neem een account op een refo forum, nujij, de telegraaf, sportzone, het efteling forum, of iets anders waar mensen zich nog niet bewust zijn van de ‘waarheid’ of wat voor spelletjes er gespeeld worden binnen de gevangenis (Matrix)? Wat heeft het voor zin, behalve voor jezelf, om enkel maar met gelijkgezinden te praten? Met je medegevangenen dus met andere woorden… Ja shit hey, we zitten in een gevangenis, nou ja laten we er maar het beste van maken hier, vanavond feest in jouw cel of in mijn cel? Like jij mijn wenskaart? Dan like ik jouw zielige verhaaltje morgen, afgesproken? Deal! En ondertussen neemt de controle en de invloed van de Matrix met de dag toe. Ongehinderd voert men de ene propaganda campagne na de andere, hier nog wat draconische wetgeving, hier nog een grondwet die jullie niet willen maar toch krijgen! Er is toch niemand, behalve die paar rare halve zolen, die roependen in de woestijn, die ons doorhebben en er iets tegen proberen te doen.

Ze zeggen allemaal wakker te zijn, zich allemaal bewust te zijn van de gevangenis, alleen doet bijna geen mens iets met dat weten. Feest vieren in de gevangenis, zoveel mogelijk, dan hoeft men tenminste geen verantwoordelijkheid te nemen voor die kennis. Ik snap dat niet.. Ik snap het mechanisme, hoe het werkt, maar ik zit anders in elkaar. Ik wil alles wat ik te weten kom, elk complot, elk dingetje, delen met de mensheid. Mensen wakker trappen, als het moet. Met het zwaard van de Waarheid strijden, er mee steken, het van de daken roepen. Dat deed ik dan ook toen ik wakker begon te worden ruim 10 jaar geleden. Iedereen verklaarde me voor gek. “Daar heb je hem weer hoor!” een veelgehoorde uitspraak. Het was niet dat ik het niet wilde vertellen allemaal, ik wilde het van de daken roepen, iedereen zou de waarheid moeten weten, maar niemand wilde het horen. Een enkeling daargelaten.. Toen ben ik mijzelf gaan aanpassen aan de mensen. Anders had ik niemand meer overgehouden. Maar inmiddels leven we in een heel ander tijdperk. Een tijdperk waarin we ons niet meer hoeven te verschuilen. Kijk om je heen!! Lees de krant eens, kijk dat journaal eens, vraag eens aan de mensen of ze er nog iets van snappen… dat doen de meesten niet meer. Die zijn ook doodmoe van al die leugens en al die propaganda. Die zitten ook niet meer te wachten op die domme praatjes en uitleg die ze op Tv voorgeschoteld krijgen. Probeer het maar eens zou ik zo zeggen.. Als je iemand treft die het ergens over heeft en het echt niet meer snapt waar de mainstream media mee bezig is, geef eens een steekje met het zwaard van de Waarheid. Het zal je misschien verbazen, maar steeds vaker krijg je als antwoord “hmmm.. ja joh, dat klinkt velen malen logischer dan wat men ons verteld..!” We hoeven ons niet meer te schamen voor hetgeen wij al wel weten. We hoeven niet langer feest te vieren in de gevangenis, en net te doen of onze neus bloed als we weer eens ergens zo’n dom propaganda verhaal horen.. Zeg wat je er van weet, informeer mensen! Of blijf feest vieren in je eigen cel, je mag het allemaal zelf weten, maar ik krijg steeds minder respect voor mensen die wel weten maar niet handelen naar dat weten. Die een dubbelleven hebben. Eentje in real-life, en eentje op internet of in beperkte kring met ‘gelijkgezinden’.

De new age is er helemaal erg aan toe. Negeer je duistere kant, verlicht je schaduwkant en dan zal deze vanzelf verdampen, als sneeuw voor de zon, en dan is alles goed!! Jiehaaaaa, alles zetten we in het licht, we doen net alsof negatief of kwaad niet bestaat, en we gaan feest vieren in de gevangenis! Als je je eigen schaduwkant negeert, dan kan je ook niet zien dat er negatieve dingen gebeuren op de Aarde. Als je je eigen negatieve kant niet kan of durft te zien, dan zie je al helemaal niet wat er allemaal mis is in de wereld waarin we leven. Alles is goed joh… get a life. Ontwaak uit je droom van leugens en mindfucks. Doe wat met hetgeen je weet.

Ik snap ook wel dat niet iedereen een website of YouTube kanaal of wat voor medium dan ook kan beginnen, maar kom op zeg, het is tijd om in actie te komen! Weet je hoeveel mailtjes ik in 4 jaar ontvangen heb van mensen die zeggen “hey man ik heb via die en die het adres van je site gekregen, en er ging een wereld voor me open (of niet)!”?  0. Het lijkt haast wel of iedereen (en ik weet dat ik nu even zwart-wit de boel neerzet) enkel zijn eigen hachie probeert te redden… Zo van “ik weet het allemaal wel, ik weet wat er speelt, wat er meer is, waar we voorgelogen worden, ik weet het wel, maar wat kan mij die ander dan schelen? Die zoekt het maar lekker zelf uit, die ander zal mij een rotzorg zijn..!”

Hoeveel mensen ik ook hoor zeggen “Micky dat moet je anders doen, dat moet je zus doen, dat moet je zo doen, dat kan anders, waarom doe je dat zo, en dit zus, doe het zo, want dat vind ik het beste!” Waarop ik dan vraag wat hun website is. Vind ik een logische vraag, als je het allemaal zo goed weet te vertellen, toch?  Toch niet. Want die mensen hebben geen flauw benul van wat het is om daadwerkelijk verantwoordelijkheid te nemen en je nek uit te steken… Liever vieren ze feest in de gevangenis, dan dat ze daadwerkelijk zelf iets ondernemen om die gevangenis af te breken.

Die gevangenis lost niet als vanzelf op. We leven allemaal in die gevangenis. We zitten middenin de wedstrijd als het ware. Het lijkt soms wel of mensen naar die wedstrijd zitten te kijken, en je af en toe even een schouderklopje geven “goed zo Micky, goed geschreven, ga zo door!” Mensen, we zitten nog midden in die wedstrijd!!! Kom ook het speelveld op, in plaats van het spel proberen te verdelen vanaf je luie bank of stoel! Je zit niet naar een elftal te kijken van mensen waarvan je hoopt dat ze gaan winnen tegen een tegenstander die jij ook verafschuwt… Nee, jij hoort ook bij dat elftal, kleed je onmiddellijk om, korte broek of rok aan, scheenbeschermers zijn niet verplicht maar wel aan te raden want het kan pijnlijk worden, en verwacht vies te worden. Het is geen korfbal. Het is een echte sport. Een wedstrijd die we gaan winnen, daar ben ik van overtuigd, maar niet alleen. En niet door passief te blijven en langs de zijlijn te blijven roepen of feest te vieren, want we hebben nog helemaal niets gewonnen. Sterker nog, als je het mij vraagt, staan we dik achter. De tegenstander heeft ons bij de keel. Maar ze onderschatten ons. En overschatten zichzelf. En daar gaan ze de fout in. Onderschat de tegenstander nooit.

Maar ik geef ze wel groot gelijk. De Matrix(en) denken inderdaad gewonnen te hebben, daar heeft het ook alle schijn van als ik eerlijk ben. Waar zijn die echte Zwaardstrijders gebleven? Waar is de rest van ons team? Ziek, zwak en misselijk? Feest aan het vieren in de kantine soms? Lekker bitterballen en balletjes mayo eten terwijl de rest van het team nog staat te zwoegen in de modder? “Ach, alles is toch al gebeurd, het staat vast dat we deze pot winnen” ik hoor het ze zeggen daar in de kantine. Bullshit denk ik dan als ik dat hoor, je zit in een programma, een hardnekkig programma, want voor niets gaat de Zon op. Zonder actie ook geen verandering. Zonderen handelen bereik je je doel ook niet.

Zet dat glas bier en die bittergarnituur even op tafel terug, en ga even terug naar af. Ga even in een rustig hoekje zitten, en stel je deze vragen: Oke, ik ben hier op Aarde geïcarneerd, ik ben hier  in deze tijd op Aarde, dat zijn feiten, dat is keiharde waarheid. Ik ben eerder wakker dan de massa, ook een feit. Maar waarom doe ik dan niets? Zou ik het fijn vinden als ik er later, als het misschien al te laat is, achter zou komen dat iemand anders al die tijd al wist dat we beetgenomen werden en als ratten de val in werden gewerkt? Zou ik dan boos worden op diegene dat diegene nooit iets losgelaten heeft daarover? Zou ik het leuk vinden?

Ik niet. Ik behandel anderen meestal hetzelfde zoals ik zelf ook behandeld wil worden. Ik werd kwaad toen ik erachter kwam dat Sinterklaas niet bestond en dat mijn ouders mij hadden voorgelogen. Ik zou dus ook mijn kinderen nooit in dat sprookje laten geloven. Maar ja, dat ben ik… Ik ga anderen niet in sprookjes meer laten geloven, niet in de sprookjes die ik voor mijzelf al ontmaskerd heb. Dat weiger ik. Dat zit niet in mijn DNA. Ik sta voor de Waarheid. De Waarheid mag (moet zelfs als je het mij vraagt) gesproken worden.

Het is tijd om volwassen te worden mensen. Om zelfverantwoordelijkheid te nemen. Om te gaan staan voor waar wij voor staan. Vluchten kan niet meer, ik zou niet weten hoe. Het mag wat mij betreft nu eindelijk klaar zijn met dat eeuwige geneuzel dat ‘iedereen zijn of haar eigen waarheid heeft’, want dat is gewoon gelul. Dat is het jezelf makkelijk maken. Vluchten voor de werkelijkheid. Geen zelfverantwoordelijkheid durven te nemen. Er is waarheid, een hele hoop waarheid. En dat is een feit. Kunnen we de hele waarheid, van dit hele universum, op dit moment weten? Nee. Kunnen we de waarheid van deze 3D matrix weten? Jazeker.

Willen de echte Zwaardstrijders nu opstaan? Gaan we doen wat we vooraf met elkaar besproken hebben? Gaan we nu eindelijk eens moeder Aarde en de mensheid bijstaan in deze tijden die met de dag moeilijker gaan worden en zeker moeilijker gaan lijken? Niet de waarheid meer voor onszelf houden, maar delen met een ieder die daar klaar voor is. Dat merk je vanzelf. Begin niet meteen met de hele hocus pocus, dimensie dit, hogere zelf dat gedoe, begin bij het bewustzijn wat diegene heeft. Waar zijn of haar interesses liggen. Dat is echt niet zo moeilijk om te doen, we kunnen namelijk al alles. Dus dat ook. We zijn al alles, we hebben alles al in ons, niet kunnen is niet willen. De mensheid en de Aarde rekenen op ons. Het is hetgeen we wilden doen in dit leven. Wij hebben allemaal die verantwoordelijkheid, of onze mind ego’s het nu wel of niet willen. Mind ego’s blijven liever feest vieren in de gevangenis. Of bedenken een ander programma wat er voor zorgt dat ze geen verantwoordelijkheid hoeven te nemen. “Alles is toch een illusie..dus dit is niet echt…!” Ja zo ken ik er nog duizend. Neem je verantwoordelijkheid, durf te handelen vanuit innerlijk weten, schijn je authentieke zelf deze wereld in, wees het in plaats van het te weten!

Micky

10-2-2014