Ik was maar een clown – deel 3

Wat kan een enkele engelenkaart trekken enorm veel stof doen opwaaien. Nog nooit waren de bezoekersaantallen op deze site zo hoog als in de afgelopen dagen. Mailtjes en reacties stromen nog steeds binnen na mijn ommekeer die ik in deel 1 en deel 2 van ‘Ik was maar een clown’ beschreef.

Een enkeling wordt er onpasselijk van las ik net in een reactie. Maar over het algemeen zijn de reacties positief, liefdevol en hartverwarmend. Ik begrijp ook wel dat sommigen onpasselijk worden van mijn ommekeer naar het licht. Ik wil natuurlijk niet oordelen, maar been there done that laat maar zeggen, ook ik kreeg vroeger wel eens braakneigingen van wat ik toen veel te positief gewauwel vond. Maar het was die negatieve demonische entiteit die mij in mijn greep had weet ik nu die zo oordeelde en zodoende duizenden mensen veroordeelde. Uiteindelijk zal het licht alle duistere smurrie wegbranden. Tenminste…. dat vertelde aartsengel Ariël mij vanmiddag toen ik even van mijn apropos werd gebracht door een aantal negatieve reacties op mijn ommekeer die ik mocht ontvangen. Ik scheen met mijn hartkernenergie naar die negatieve reacties. Ik zou zo graag die mensen die negatief reageerden op mijn wedergeboorte mij zouden begrijpen.. Maar sommige mensen willen niet met licht en liefde bedwelmd worden blijkbaar. Liever lijden ze hun leven in angst, angst voor het licht. En dat is hun goed recht, ik hoef geen mensen te bekeren met mijn ommekeer. Ik wilde gewoon openhartig zijn. Ik moet het ook laten rusten. Natuurlijk begrijpt niet iedereen hoe ik mij voel en waarom ik bepaalde dingen doe. Hartverwarmend waren echter de meeste reacties. Ik heb niet iedereen persoonlijk kunnen bedanken, dus bij deze bedankt ik een ieder die mij tijdens de afgelopen dagen gesteund heeft in mijn proces. Jullie zijn allemaal stuk voor stuk liefdevolle wezens. Ik ben ook de afgelopen uren nog druk bezig geweest met het zoeken naar de nieuwe ik. Want wie ben ik nu eigenlijk?

Of beter gezegd: wat ben ik nu eigenlijk? 10 jaar terug toen ik voor het eerst een kijkje nam aan de licht en liefde kant van het spectrum was de keuze al ruim. Toen had je indigokinderen, indigovolwassenen, sterrenkinderen, nieuwetijdskinderen, kristalkinderen en regenboogkinderen. Maar anno 2016 heb je dus nog veel meer subculturen van new age subculturen. De nieuwste rage zijn blauwe kristalkinderen. Mijn lievelingskleur is toevallig blauw. Maar de omschrijving past niet geheel bij mij. Veel punten wel, maar sommigen kenmerken daar ontbreekt het bij mij nog aan. Maar daar werk ik hard aan, dus wie weet ben ik ook wel een blauw kristalkind. Ik zal het vanavond eens aan Ariël vragen wat zij er van vindt..

Ik moet jullie trouwens nog iets opbiechten nu ik toch open en eerlijk ben. Ik weet dat het wellicht iets duisters is wat ik moet opbiechten. Ik hoop dat jullie mij daarom ook vergeven. Eergisteren zat ik achter mijn computer wat channelings door te scrollen om inspiratie op te doen voor een nieuwe ‘channeling’ met All-Star. Dat soort channelings schrijf ik nog eens per half jaar of zo, en dan probeer ik satire te bedrijven. Beetje de new age kerk op de hak nemen. Ik kreeg wat inspiratie, las een hoop nieuwe termen in die channelings en las dat deze channelings in de afgelopen 10 jaar dus helemaal niet veranderd zijn. Het zijn vast niet meer dezelfde mensen als 10 jaar terug die deze channelings nog steeds geloven, het zal een volgende generatie zijn, want als er ergens veel niet uitgekomen voorspellingen of niet waargemaakte beloftes in voorkomen dan is het wel een gemiddelde channeling van bijvoorbeeld de Galactische Federatie.

Ik had dus genoeg voer voor een nieuwe satirische channeling. En dacht toen bij mijzelf “wat ben je toch ook een clown”. Ik moest aan het nummer van Ben Cramer denken over de clown die zijn hele leven de rol van een clown speelde maar van binnen diep ongelukkig was omdat hij zichzelf niet kon zijn en de hele dag anderen aan het lachen moest krijgen. Toen kreeg ik opeens nog meer inspiratie. Ik begon gewoon maar te schrijven vanuit die eerste alinea over die huilende clown. Ik verzon het ter plekke. Ik had vaak over engelenkaarten gelezen en had er voor de grap ook wel eens eentje getrokken op het internet. Dus ik googelde naar zo’n site en klikte op zo’n engelenkaart. De eerste 11 kaarten die ik trok daar kon ik helemaal niets mee voor het als satire bedoelde stukje wat ik aan het typen was. Allemaal standaard gewauwel met alleen maar positieve boodschappen. Eigenlijk wilde ik een zwaar negatieve kaart trekken. Maar toen verscheen daar aartsengel Ariël aan mij. Zij was dus niet de eerste kaart die ik trok maar de twaalfde. Je moet trouwens niet te snel weer een nieuwe engelenkaart aanklikken. Er zit volgens mij een algoritme achter zulke kaartje trek websites. Want als je snel achter elkaar klikt (omdat de kaart je niet bevalt) krijg je dezelfde kaart. De kaart van aartsengel Ariël gaf mij inspiratie voor de rest van het artikel.

Het was dus als satire bedoelt. Later werd het een experiment. Ik had echt niet verwacht dat er ook maar één iemand mijn new age psychose zou geloven. Dat er zovelen mij wel geloofden zegt mij waarschijnlijk dat ik niet zo’n ster ben in het schrijven van een satirisch en humoristisch bedoelt stuk.. Toen ik gistermiddag mijn mailbox opende stond deze bomvol met mailtjes en reacties die vanaf de website waren gekomen. Ik kon het eigenlijk niet geloven, maar er waren best wel veel mensen die mij dus geloofden, ook al dacht ik zelf dat het er veel te dik bovenop lag dat ik een bullcrap verhaaltje ophing. De violette straal van Saint Germain bijvoorbeeld die ik naar binnen slurpte via mijn pijnappelklier was zo’n aanwijzing. Dat ik een engelenkaart trok dat kan natuurlijk nog wel, dat doe ik wel vaker voor de grap. Maar dat ik vervolgens een innige band met aartsengel Ariël opbouwde was ook een rode vlag mijns inziens dat het hier ging om een stukje tekst vol tja bullcrap eigenlijk..

Ik vond het zelf enorm grappig moet ik jullie opbiechten dat er best veel mensen waren die dat dus geloofden. Noem het maar je duister kant omhelzen, zo noem ik het wel wat ik vervolgens deed. Ik schreef dus gisteravond deel 2, en in deel 2 zaten nog veel meer aanwijzingen dat het ging om een bij elkaar verzonnen verhaal. Het voorval met de overbuurtjes gebeurde wel. Alleen stuurde ik geen hartkernenergie maar snauwde ik de mij achtervolgende agressieve overbuurman toe “dat hij dat gekke beest van hem aan de lijn moest houden”. Toen hij agressief naar mij toe kwam en schreeuwde dat ik mijn smoel moest houden reageerde ik uiterst kalm met de liefdevolle woorden “nee jij moet dat gekke beest van je aan de lijn houden zodat hij mij niet aanvalt, anders bel ik de politie en dan geven ze hem een spuitje”. Dat vind ik namelijk een normale reactie als iemand zijn valse labrador niet goed aan de lijn heeft zodat dat beest je probeert te bijten en je vervolgens in plaats van “sorry” te horen krijgt dat je eigenlijk dood moet neervallen omdat ik het lef had om “gek beest” te zeggen. Maar goed, dat gaf mij inspiratie om deel 2 mee te beginnen. Voor de rest dacht ik niet na en typte maar wat. Dat ik jaloers was op mensen met ontstekingen en andere ernstige kwalen omdat dat zogenaamd ascentie verschijnselen zouden zijn was natuurlijk een best wel grote aanwijzing dat het om een bullcrap verhaaltje ging. Sommigen vonden het ook raar dat ik lid was geworden van allerlei licht en liefde Facebook groepen. Dat is ook raar inderdaad. Want ik heb helemaal geen Facebook account. Maar dat weten de meesten waarschijnlijk niet dus dat kan misschien best geloofwaardig over zijn gekomen. Ik moest ook even in mijn rol blijven bij sommige reacties die ik beantwoordde vanuit die licht en liefde rol, ik had namelijk besloten om er dan maar een experiment van te maken als er toch zoveel mensen waren die het geloofden en er soms al dan niet geheel in meegingen.

Het was niet mijn bedoeling om een spiegel voor te houden of mensen een les proberen mee te geven. Als je er een les in ziet dan is dat prima. Ik zou persoonlijk willen zeggen dat het mijns inziens laat zien dat je lang niet alles op het internet wat iemand schrijft moet geloven. Omdat het geschreven staat hoeft het zeker nog niet waar te zijn. Ook al vertrouw je een schrijver of radiohost en resoneer je met veel wat diegene doet, dan nog kan iemand je in de maling nemen, zo blijkt..

Over het de clown uithangen overdreef ik natuurlijk ook. Mensen die niet onze NetNietLive uitzendingen kennen of het niet kunnen uitstaan, en alleen mijn artikelen lezen zien niet vaak die clownsrol van mij. Clown vind ik ook geen goede term. Ik voel mijzelf echter wel eens de hofnar als we weer eens grappen maken over politici, het koningshuis, de scams in de wereld, de geopolitieke situatie en wat dan ook. Maar de hofnar is geen verkeerd iets vind ik. En ik weet ook niet zeker of het 100 procent een rol is die hofnar. Het zit in mij om dingen niet al te serieus te nemen, er grappen over te maken of op een humoristische wijze aan de kaak te stellen. Al dik ik het uiteraard wel wat aan tijdens sommige artikelen of in onze radioshows. De hofnar was trouwens de enige die het kon maken om de koning belachelijk te maken. Humor is een krachtig wapen als je het mij vraagt. Het is ook niet voor niets dat in bijna elk kaartspel de joker de meest waardevolle en krachtige kaart is. En ja ik voel mij lang niet altijd goed, net als de clown in het gelijknamige liedje. Het proces wat ik en met mij velen anderen ingeslagen zijn is zeker niet altijd een pretje.

Met dit artikel eindig ik dus mijn serie ‘ik was maar een clown’, ik ben niet echt gevallen in een soort van new age psychose. Maar dat wil niet zeggen dat ik geen lichte kant of lichte aspecten heb. Ik heb een heleboel lichte aspecten, net als dat ik net zo veel duistere aspecten heb, en alles wat daar tussen in zit hoort ook bij mij. We zijn namelijk alles. We hebben inmiddels na letterlijk misschien wel honderdduizenden incarnaties inmiddels zo’n beetje alles ervaren en meegemaakt wat dit Universum te bieden heeft. Dus het hele spectrum van licht naar duister hebben we ervaren, en we hebben dus aspecten van ons overal liggen op die immense dualistische weegschaal. Ik heb in mijn proces wel eens aan de te lichte kant van het spectrum gezeten, toen wilde ik al mijn duistere aspecten negeren of net doen alsof ze er niet zijn. Maar ik kwam er achter dat ik op die manier complete stukken van mijzelf wegwuifde en/of aan het negeren was. Ik zou nooit meer zo’n drastische move kunnen maken naar of het duister, of zoals in mij verzonnen verhaal naar het licht. Ik ben bezig om al mijn aspecten, van licht naar duister, in mijzelf te integreren. Want om weer compleet mijzelf te worden is het zaak om ook echt weer compleet mijzelf te worden en geen enkel aspect in het licht of in het duister te laten staan. De balans is dus key.

Een beroemde new age misvatting is het feit dat leven met je hart betekend dat je dan alleen nog maar ultra positief moet gaan zitten wezen. Dan verloochen je namelijk jezelf om de bekende redenen die ik hier al zo vaak op de website heb geschetst. Wat dat betreft legt Mark Passio het waarschijnlijk het best uit in deze presentatie wat er gebeurd als je net zoals ik tijdens mijn kortstondige new age psychose je verliest in het valse licht. Er is immers een groot verschil tussen het valse licht en organisch licht. Wat ik in de afgelopen artikelen beschreef was overduidelijk het valse licht. Dat gezegd hebbende veroordeel ik helemaal niemand die zichzelf wel goed voelt bij die doctrine. Mijn motto is “doe wat goed voelt voor jou”. Jij en niemand anders gaat over wat goed is voor jou, daar ga ik niet over.. Ik schrijf op deze site mijn ding. Ik volg daarbij mijn eigen gevoel en intuïtie, en raadpleeg mijn eigen innerlijke weten. Als er al een boodschap is die ik wil uitdragen met deze site dan is het dat ik graag zou zien dat iedereen datzelfde doet. Volg je eigen gevoel, doe je eigen ding, resoneer je met dingen die ik zeg of schrijf dan is dat prima, resoneer je met bepaalde dingen ook niet dan is dat ook helemaal goed wat mij betreft. Ik vind het persoonlijk nogal vreemd dat sommigen waarvan ik blijkbaar ‘normaal’ moest doen alleen reageren als iets ze totaal niet aanstaat, en dat je voor de rest nooit iets hoort van deze mensen. Als ik iets lees, luister of kijk wat mij niet aanstaat dan zet ik het uit en/of lees of luister ik niet verder. Het is nog nooit in mij opgekomen om dan een lelijke reactie te gaan sturen naar een website of naar wat dan ook als iets mij niet aanstond of als ik ergens onpasselijk van werd. Maar goed dat is natuurlijk ook weer mijn persoonlijke gevoel, noem het een oordeel haha.

Ik brei nu echt een eind aan deze serie. Al met al ben ik wel blij dat ik nu eindelijk eens een leuke relatie met een aartsengel of entiteit heb overgehouden aan het schrijven van enkele artikelen. Ariël is toch stukken fijner in de omgang dan de gewoonlijke demonische entiteiten en energieën die mij van mijn pad willen brengen!

Micky van Leeuwen

12-10-2016