De Mind en ons DNA als softwareprogramma’s

De Matrix is een gevangenis voor je mind. Onze mind zit als het ware ingeplugd in deze Matrix. Tot zover niets nieuws en niets spannends. Het wordt pas spannend als je jezelf gaat afvragen of we onze mind wel nodig hebben. Ik voel van niet. We kunnen namelijk om onze mind heen. Net als we om ons DNA heen kunnen. Onze mind en ons DNA zijn namelijk niets meer, als je het simpel en logisch bekijkt, als softwareprogramma’s voor onze hersenen en genetica.

Onze hersenen kunnen in principe prima zelfstandig functioneren zonder onze mind. Want wat is en doet onze mind? De mind is eigenlijk simpel gezegd het softwareprogramma wat onze hersenen bestuurd. Zie het als een Windows besturingssysteem. Door onze cultuur en de bijbehorende mindcontrol zijn wij gaan geloven dat wij onze mind zijn. Ik noem dat het mind-ego. Eigenlijk hebben we allemaal een kale Windows versie geïnstalleerd in onze mind, die we voorzien hebben van een ‘persoonlijke’ configuratie. Ik heb als systeembeheerder gewerkt op een MBO. En als we een heel klaslokaal moesten voorzien van Windows, dan hadden we daar een standaard CD of DVD voor die automatisch Windows installeerde op de harde schijf van de computer. Die harde schijf, de hardware, werd op die manier voorzien van een standaard Windows configuratie. Die configuratie moest wel uniek zijn, want het netwerk kan anders niet zien wie wie is. Dus moesten wij dan vervolgens een computernaam aan die Windowscomputer geven. Op die manier kreeg elke computer een uniek nummer en een unieke computernaam.

Als wij als mens geboren worden, krijgen we ook een uniek nummer, een sofinummer. En een redelijk unieke naam. Die natuurlijk vaker kan voorkomen, maar ons burger ‘service’ nummer maakt ons vervolgens weer uniek. Op die manier kan het netwerk, in ons geval de Matrix, ons signaal oppikken en pakketjes onze kant opsturen. Die pakketjes dat is computertaal, zie het bij onze mind als verschillende talen en/of programma’s.

Al na een enkel gebruik van zo’n schone Windows installatie laat de gebruiker een spoor achter op de computer. De gebruiker richt Windows naar zijn/haar smaak in en zodoende lijkt elke Windows installatie ietsiepietsie verschillend. Zo ook is het bij onze mind. In principe hebben we allemaal dezelfde Windows versie geïnstalleerd staan. Het zijn echter de persoonlijke instellingen daarvan en de verschillende programma’s die geladen of geïnstalleerd worden die het verschil maken.

Het is bizar om te zien hoeveel overeenkomsten er tussen onze mind en een Windows installatie zitten. En eigenlijk hebben zowel onze hersenen als ook onze computers geen mind of Windows nodig om te functioneren. Dat het wel nodig lijkt, is puur uit gemakzucht, comfort of uit onwetendheid.

De ik die in onze mind zit, ons mind-ego, is niet onze echte ik. Het is een gecreëerde ik. Het heeft helemaal niets te maken met het oneindige multidimensionale wezen dat we allemaal zijn. Het beperkt ons.

De verbinding met ons multidimensionale zelf ligt niet in onze mind of hersenen. Nee deze ligt in ons organische hart. Dus ook niet in het hartchakra. Dat kan je zien, zo zie ik het tenminste, als een virtuele kunstmatige overlay die ook programma’s, emoties en gevoelens in onze computer (lichaam) laadt.

Door onze mind zijn we gaan denken dat wij onze hersenen zijn. Het is ook ingenieus bedacht allemaal. Ons multidimensionale zelf was dan ook betrokken bij het bedenken van deze configuratie.

Onze mind krijgt een naampje. In mijn geval Micky van Leeuwen. Vervolgens gaat deze mind-ego  naar school en later werken. Want hij moet centjes verdienen om te voldoen aan zichzelf en vooral eigenlijk aan andere mind-ego’s. Onderweg worden er in de mind een aantal andere softwareprogramma’s geïnstalleerd. De mind is dus Windows met een aantal geïnstalleerde softwareprogramma’s. Deze softwareprogramma’s werken eigenlijk net als bij de computerversie van Windows. Met Windows alleen kan je nog steeds niet al te veel, het zijn de geïnstalleerde programma’s die uiteindelijk specifieke taken uitvoeren. Zo kunnen er spelletjes geïnstalleerd worden. Dat kan ook bij onze mind. Veel mensen in dit land hebben een voetbalprogramma geïnstalleerd, een spelletje dus. Waardoor de mind-ego helemaal opgaat in, tja, wat ik al zei een spelletje, wat eigenlijk nergens over gaat en niets te maken heeft met hetgeen wij daadwerkelijk zijn. Anderen installeren een oorlogsspelletje/programma in hun mind, of laten deze installeren door naar mindcontrol te luisteren. Mindcontrol maakt de mind-ego wijs dat dat fantastische oorlogsspel echt is, dat de mind-ego er goed aan doet om het ook te installeren, en het zogenaamde vaderland te gaan verdedigen ergens in een woestijn door op onschuldige bruine mensjes te gaan schieten.

Ons mind heeft ook een versie van Office geïnstalleerd staan. Zodat we op een bepaalde geïnstalleerde manier met andere mind-ego’s kunnen communiceren. Bij sommige mind-ego’s staat de spellingchecker van het geïnstalleerde office pakket te scherp ingesteld. Deze mind-ego’s zullen dan ook de neiging hebben ander mind-ego’s te veroordelen op hun manier van communiceren. We hebben photoshop geinstalleed staan, de meesten het hele Adobe ‘Creative’ Suite zelfs. Deze mind-ego’s zijn hip, ‘creatief’, gaan met de mode mee, en wijzen andere mensen af omdat ze niet zo’n cool tof hieperdepiep mode programmaatje hebben draaien wat enkel naar uiterlijke schijn kijkt.

Zo kan ik nog wel even doorgaan met voorbeelden noemen…

Als je het goed bekijkt dat is alles wat we denken te zijn bullcrap. Gebakken lucht. Opgeblazen mind-ego. Niets van dat alles zijn we echt. We zijn niet onze baan, onze naam, onze religie, onze sportclub, ons land, onze huidskleur, onze politieke voorkeur, onze subcultuur…. We zijn niets van dat alles. We zijn niet goed en we zijn niet slecht. Dualisme zit ook in onze mind geïnstalleerd Dat is een vaststaande optie in welke Windows mindversie dan ook. Pas als we doorkrijgen dat we niet onze mind zijn, en weer vanuit ons hart gaan leven, kunnen we dualiteit overstijgen.

Terwijl ik dit typ schiet de ene na de andere vergelijking tussen onze mind en Windows mij te binnen… Facebook… We hebben allemaal facebook geinstalleed in onze mind. We willen ‘geliked’ worden, we willen aandacht krijgen, positieve aandacht, we willen zo populair mogelijk zijn en dat andere mind-ego’s ons helemaal te gek vinden. Daarom zal dat facebook wel zo enorm populair zijn voor mind-ego’s bedenk ik me nu…

Maar hoe kunnen we dan om onze mind heen? Onze hersenen kunnen toch niet zonder een Windows besturingssysteem? Bullcrap! Je had in de jaren ’80 zoiets als MS-DOS. Dat was ook een besturingssysteem, maar wel eentje die je zelf de commando’s gaf om de dingen uit te voeren die jij wenste dat de computer voor je deed. Je gaf commando’s op een zwart scherm, en de computer voerde die uit… hmmm.. wij kunnen ook onze hersenen zelf opdrachten geven zonder dat onze mind tussen beide komt. Gewoon vanuit ons hart, uit ons simpele maar verdomd krachtige zelf!

Ik heb ook nog mijn mind. Wie niet? Maar we kunnen er vanaf, dat is mijn stelling van de dag. Ik doe het al met heel veel zaken. Ik zit niet de hele dag te denken over van alles en nog wat, in tegendeel zelfs. Ik gebruik mijn hersenen (meestal) alleen als ik ze nodig heb. Als gereedschap. Als ik weer eens wat bullcrap hoor of zie langskomen op internet bijvoorbeeld. Dan laat ik mijn hersenen logisch nadenken. Logisch nadenken op commando in plaats van je mind en je programma’s automatisch het werk te laten doen, die dan vervolgens met een conclusie komen dat geschreven is door diezelfde mind en programma’s. Eigenlijk is het best simpel. Maar doe het maar eens… Ik werk er bij mijzelf aan. Met vallen en op staan. Soms wordt ik mij bewust van een programma wat draait in mijn mind, vaker wordt ik er door iemand anders op gewezen..

Pas als we ons namelijk bewust zijn van een bepaald programma of aan onze valse ikje die huist in onze mind, en het gaan herkennen, dan pas kunnen we er aan gaan werken. En het uiteindelijk allemaal één voor één wissen van onze harde schijf. Als we dan die hele harde schijf leeg hebben, en dus weer een kale Windows hebben draaien in onze mind, dan is die ook overbodig en zeggen we “Bedankt mind voor bewezen diensten, ik kan en doe het nu allemaal zelf!”

Een andere ontdekking, al is het meer een herinnering, is ons DNA. Ons DNA is ook een softwareprogramma. Ons DNA bestuurd onze genetica (erfelijk materiaal). Vaak hoor of lees ik verhalen over zogenaamde ‘DNA activaties’. Nu hebben wij ‘simpele’ zielen nog maar 2 strengen DNA. En na DNA activatie, voor een paar honderd euro uiteraard, hebben we plots weer 12 strengen DNA. Dat klinkt te mooi om waar te zijn. En dat is het ook als je het mij vraagt. Los van het feit of het wel of niet mogelijk is om ons DNA nu in deze dimensie op moeder Aarde te activeren. Ik heb er gewoon niets mee met dat activeren van DNA. Ik zie het als een programma, een softwareprogramma wat in een mind geïnstalleerd is. Een virus eigenlijk. Een ‘Trojan Horse’. Het is een misleiding. Je DNA activeren recycled je rechtstreeks de kosmische Matrix in. Punt. DNA is namelijk niet iets wat van origine aanwezig is in de mens. Het is wederom een membraan, een soort software, die ons multidimensionale zelf scheidt van onze cellen en atomen (en dit is de simplistische uitleg).

Onze cellen en atomen zijn allemaal stargates. We zijn bezig met ‘onze weg naar compressie’, en voor velen zit die reis er bijna op. Met compressie bedoel ik dat we letterlijk het hele Universum in ons hebben zitten. Letterlijk inderdaad, want compressie. Elke cel en atoom in ons lichaam vertegenwoordig een sterrenstelsel in onze Melkweg Galaxy. Elke ster in de Melkweg vertegenwoordigt in samengedrukte vorm een andere galaxy in ons Universum, al deze galaxies zijn in samengedrukte vorm aanwezig als sterrenstelsel in onze Melkweg.

Met andere woorden: DNA is het membraan, de software, die ons tegenhoud om deze stargates weer optimaal te gebruiken en werkelijk multidimensionaal te worden.

Maar het gaat verder dan dat..

DNA maakt ons ziek, geeft ons aandoeningen, laat ons vroeg sterven, et cetera. Ik zal mijzelf als voorbeeld geven, want door mijn aandoening die ik precies 2 jaar terug kreeg (ziekte van Leber) weet ik het een en ander over de werking van DNA uit persoonlijke ervaring. De ziekte (ik noem het liever een aandoening) van Leber houdt in dat op een gegeven moment er iets in je DNA omgaat, een soort switch, waardoor deze DNA software er voor zorgt dat mijn hersenen niet meer goed met mijn ogen kunnen communiceren. Die communicatie zit in de oogzenuw. Ik heb tientallen testen gehad in het AMC. Ze hebben mij van binnen naar buiten gekeerd als het ware, en ik was helemaal gezond. Er was zelfs geen verkleuring van mijn oogzenuw te zien, iets wat normaal is bij de meeste mensen die de aandoening krijgen. Dan verkleurd de roze oogzenuw, en wordt blank of gedeeltelijk blank. In mijn geval is deze oogzenuw niet aangetast. Ik ben dus helemaal gezond, fysiek in orde, mentaal is een andere vraag, maar daar hebben we het nu niet over..

Zelfs in het AMC kunnen mensen die ervoor doorgestudeerd hebben eigenlijk niet uitleggen hoe het kan dat binnen een paar weken van 100 naar 5 procent zicht gegaan kan worden zoals in mijn geval. En dat feitelijk alles nog steeds naar behoren werkt. Men weet dat het in het DNA zit. Men weet dat er iets ‘mis’ gaat met dat DNA. En daardoor werkt de communicatie tussen mijn ogen en mijn hersenen, via de oogzenuw, niet meer zoals het hoort te werken. Resultaat: Visueel gehandicapt, afgekeurd voor de Matrix, en ‘gedoemd’ de rest van mijn leventje hier op Aarde als extreem slechtziend door het leven te gaan. Ik heb mij daar nooit bij neergelegd. Ik weet dat alles met een reden gebeurd. Ik weet dat ik mijzelf kan genezen. En ik weet ook dat dat een heel lang en pijnlijk proces kan gaan worden en al is. Ik dien eerst al die mind-programma’s te gaan herkennen en die dan te gaan wissen. Dan die mind het zwijgen opleggen. In de tussentijd veel innerlijk werk, zaken herkennen en vervolgens oplossen die ik nu nog niet eens herken…

Ik vertel het zoals ik het nu voel. Ik voel dat ik eerst die mind het zwijgen moet opleggen. En dat is een hel van een klus.. Ook al heb ik al tal van programma’s gedeïnstalleerde.. De mind is een complex iets.

Als die valse zelf helemaal weg gebonjourd is, dan kan ik, en misschien gaan sommige dingen gelijktijdig, wie het weet mag het zeggen, aan de slag gaan met de rest van mijn lichaam. Om dat DNA heen gaan. Leuk voor dat DNA dat het aanwezig is in elke cel of hoe al die termen ook heten… Maar ik ben NIET mijn DNA! Dat DNA zit er om ons te beperken. En dat heeft uiteraard meerdere kanten, we leren er ook door, door het leven hier op Aard zo te ervaren in onze huidige fysieke vorm. Maar er komt een moment dat we ons DNA niet meer nodig hebben. Dat we zonder ons DNA kunnen en dat we zelf weer de commando’s geven aan elke cel of atoom in ons lichaam. We kunnen dan onszelf genezen en veel en veel meer dan dat!

Dat is mijn ultieme doel qua eigen leider zijn op dit moment. Ik hou van uitdagingen, en ik weet zeker dat het mij gaat lukken. Ik kan niet wachten totdat ik met meer dan 100 procent zicht al bilocatend verschijn in de oogheelkunde afdeling van het AMC, dat ik de kaart met de letters van onderaan, bij de kleinste onleesbare lettertjes, in sneltreinvaart oplees, en de medische ‘wetenschap’ een nieuw praktijkvoorbeeld van zelfgenezing geef..!

Weg met al die mind-en-lichaam-controle, het is tijd dat we zelf de controle over onszelf weer terug in eigen handen nemen!

Micky

31-7-2014