Is de Aarde een gevangenis en de Matrix een zielen-vangnet?
11 september 2016
Hoe overleef jij in deze Wereld vol met gif en schadelijke stoffen?
11 september 2016
Ik hoor de laatste tijd steeds vaker mensen praten over nondualiteit. De term klinkt hartstikke leuk, geen dualiteit, oftewel nondualiteit. Maar wat bedoeld men nu echt met deze term nondualiteit? Gaat het hier om een groot stuk waarheid, of hebben we hier te maken met een stukje waarheid wat door onze mind/hersenen vervormd wordt tot iets wat op waarheid lijkt? Ik besloot vandaag om eens op zoek te gaan naar deze nondualiteit stroming. Een stroming die groter bleek te zijn dan ik van te voren dacht.
Nondualiteit draait om de mind. Ik geef de clou voor de verandering een keer prijs aan het begin van een artikel. Je hoeft niet ver te zoeken binnen de nondualiteitskerk om dezelfde conclusie als ik te trekken. Men verteld het zelf in alle filmpjes die ik vandaag bekeken heb namelijk. Alles is bewustzijn. Daar draait nondualiteit om. En zoals lezers van deze site inmiddels weten zit bewustzijn in onze mind en in en om die aspecten van ons die verbonden zijn met onze mind. Ik schreef hierover ook al in mijn laatste artikel (zie link), en daarin liet ik zien dat bewustzijn/mindenergie niet verder gaat dan 4D. Aangezien dit Universum waar we in vertoeven tot en met 12D gaat is bewustzijn dus enkel te vinden in de lagere dimensies, in die dimensies waarin we een mind hebben. De nondualiteitskerk verteld ons dat alles maar dan ook alles bewustzijn is. Nondualiteit zit dan dus ook enkel en alleen in de mind.
Dualisme is voor mij iets heel anders dan het dualisme waar de nondualiteit-beweging over praat. Voor mij is dualiteit een belangrijk kenmerk van dit Universum. Dualiteit is een eigenschap van licht, licht is de eigenschap van dit Universum. We wilden allemaal dualiteit ervaren, anders waren we niet hier in dit Universum geweest. Dualisme heerst in bijna het complete Universum. Ook in de hogere/diepere dimensies. Al is dualisme daar uiteraard niet zo extreem als hier op Aarde in de derde dimensie.
Nondualiteit verteld een compleet ander verhaal over dualisme. Wij zijn allemaal Brahman, Tao, God, de Bron, het Zelf, het Absolute. En wij zijn in feite allemaal Eenheid, Harmonie, Vrijheid, Oneindig en Eeuwig. Al die termen zitten aan de positieve kant van dualisme. Dus over welk dualisme heeft men het als men vindt dat wij allemaal God zijn die een spel speelt met bewustzijn om zichzelf en dus bewustzijn te ervaren? Het antwoord is simpel. Volgens nondualiteit zijn wij tegelijk God en tegelijk ook al het andere. De ervaring die we nu op Aarde bijvoorbeeld ervaren is volgens nondualiteit de andere kant van dat dualisme. Dus niet meer harmonie, niet meer eenheid, niet meer oneindig, et cetera. We zijn dus tegelijk God (die in dit verhaal dus een fijne allesomvattende energie is die alles geschapen heeft) terwijl we tegelijkertijd ook al het andere zijn wat niet God is. Snappen jullie het nog?
Ik snap het nog wel. Maar in feite, als ik nondualiteit als geloof moet aannemen, dan bestaat deze ik die dit typt helemaal niet… Nee het ikje, zoals men het noemt, bestaat in feite niet. Dat ikje wat hier typt is eigenlijk dezelfde energie als jij die dit leest. Wij bestaan eigenlijk allemaal niet. En ook weer wel! Ja nondualiteit is een erg dualistisch programma! Al die ikjes die wij denken te zijn zijn in feite allemaal hetzelfde. We zijn die ene God, de Bron, Brahman of Tao. En wij verveelden onszelf blijkbaar als ik de nondualiteit gelovigen moet geloven. Want dit hele Universum hebben we zo vanuit ons bewustzijn gemanifesteerd. We wilden onszelf ervaren. Eigenlijk moet ik zeggen, ik wilde mijzelf ervaren in alles wat ik uit bewustzijn kon bedenken. Want als ik nondualisme moet geloven ben ik dus ook God. Net als jij trouwens, en ook die irritante buurvrouw van je. Ook die rennende rukker uit IJmuiden is God en is jou. Al die satanische pedo’s zijn ook Brahman, en zijn ook jou. Hitler was ook jouw bewustzijn, net als dat het mijn bewustzijn was. Wij zijn allemaal elkaar, wij zijn EEN!!!! Moet je al braken? Ik eerlijk gezegd wel, volgens nondualiteit braak jij nu dus met mij mee..
Eigenlijk is het dodelijk saai dat nondualisme. Wij zijn dus allemaal dezelfde God die zichzelf aan het ervaren is. Het maakt bij deze ook geen ene moer meer uit wat je in de toekomst gaat doen of wat je in het verleden hebt gedaan. We leven volgens nondualisme in het oneindige NU namelijk. Het verleden bestaat niet en de toekomst ook niet. Het maakt dus niet meer uit wat je doet. Werken aan jezelf? Waarom zou je? Je bent God gast, je bent al perfect! We zijn allemaal perfect, want in feite zijn we allemaal één bewustzijn wat zichzelf aan het ervaren is. Er is geen goed, er is geen fout. Alles wat we doen is toch perfect, omdat we God zijn die zichzelf aan het ervaren is, en God is perfect, dat weet je toch?. We denken afgescheiden individuen te zijn. Dat dacht ik ook. Maar nu blijkt opeens dat we dezelfde energie zijn. We zijn allemaal bewustzijn, en we zijn allemaal datzelfde bewustzijn. Ik wordt er een beetje claustrofobisch van. Ik wil ook geen kuddedier zijn, dat heb ik mijn hele leven verafschuwd. En nu blijkt dat er geen ontkomen aan de kudde is. Ik ben namelijk die kudde.. en die kudde is mij, en samen zijn wij Tao, samen zijn wij God. Ik ben de draad weer kwijt. Even terug mijn mind in, momentje..
Ik ben er weer. Ik zie alles weer helder. Maar zie ik alles in werkelijkheid wel helder? Nondualiteit gaat er namelijk ook vanuit dat dit alles hier wat wij waarnemen een illusie is. Het is niet echt. We zijn dus allemaal één bewustzijn dat zichzelf subjectief aan het ervaren is. En toch is deze realiteit dan een illusie. Betekend dat dan niet automatisch dat hetgeen deze illusie aan het ervaren is aan het hallucineren is? Of betreed ik mij nu buiten de vaste kaders van het nondualisme met dit inzicht? Als wij dus één bewustzijn zijn dat zichzelf aan het ervaren is als een afgescheiden iets, dat beweert nondualiteit namelijk. Is het dan niet raar dat we dan onze eigen ervaring in een afgescheiden wereld af doen als een illusie? Dan zitten we toch vast in een illusie als we dat geloven? Dan nemen we onszelf toch totaal niet serieus? Nondualiteit priester Bill Hicks predikte dat het leven alleen maar een droom is. Dat betekend dan dus dat wij allemaal, wij allemaal die samen dat ene bewustzijn van God zijn, dromen? Anders gezegd zijn wij mensen volgens het nondualisme bewustzijn wat het Universum in stand houdt. Maar als wij dromen, dit alles niet echt is, is het Universum en dus die ene God die dit alles aan het ervaren is als bewustzijn, dan ook wel echt? Of heeft deze ‘god’ wellicht last van grootheidswaanzin, hallucineert god en/of vervormt deze ‘god’ de echte absolute waarheid? Alle drie die antwoorden zijn wat mij betreft aan de gang. Mensen die voor nondualiteit zijn gevallen en het nondualisme programma zichzelf eigen hebben gemaakt zijn beetgenomen door hun eigen mind en/of door het bewustzijn/de energie die zich god noemt.
Want daarom begon ik dit artikel ook met te zeggen dat bewustzijn in en via de mind werkt. Met bewustzijn en dus de mind kan je alle kanten op. Onze mind kan en zal ons alles wijsmaken, alles om zichzelf boven ons ware zelf te plaatsen en om zichzelf te beschermen. De mind wil belangrijk zijn. En de mind wordt enorm belangrijk gemaakt binnen de nondualiteitskerk. Als je mind denkt dat alles bewustzijn is en dat er niets anders dan bewustzijn is, dan is er in jouw visie van de werkelijkheid ook niets buiten bewustzijn. Je zit immers volledig vast in je mind, en dus vast in bewustzijn. Maar er is dus wel degelijk een compleet Universum en oneindig veel meer buiten dit ene (mind)universum. Die delen bereik je niet via bewustzijn. Die delen bereik je door bij jezelf naar binnen te gaan en via je hart contact te maken met jezelf en met dit Universum. Compleet worden. Ik roep het vaak die zin. Compleet worden betekend voor mij dat ik al mijn aspecten, en dat zijn er letterlijk duizenden zo niet meer, weer ga integreren in deze incarnatie hier op Aarde. Omarmen is misschien een betere term. Want ik omarm alles wat ik ben. Al mijn duistere aspecten, al mijn lichte aspecten, en alles daar tussenin. Verleden, heden, en toekomst spelen daarin allemaal een rol. Want ik heb duizenden incarnaties gehad binnen dit Universum. En dus heb ik duizenden aspecten in dit Universum. In dit ene leven hier op Aarde heb ik al tig aspecten die ik, als ik nondualisme als geloof zou aanhangen, allemaal in de kou zou moeten laten staan en zou moeten negeren. Volgens nondualisme moet ik al mijn aspecten ontkennen. Ze zijn er niet e/of ze zijn niet van mij. Dit alles is een illusie. En binnen die illusie moeten we volgens nondualiteit in het Nu leven. Je verleden doet er geen reet toe zegt men. Daarmee verloochen je dus alles wat je bent. Nondualiteit zorgt ervoor dat je steeds minder mens wordt, en steeds meer een robot wordt. Gevoelens, emoties, irritaties, pijn, verdriet, ach man het doet er geen ene ruk toe allemaal.. Die worden met het nondualiteit programma weg geanalyseerd door de mind. Want hé je bent namelijk toch al perfect, je bent namelijk dat ene bewustzijn wat we allemaal zijn, en dat bewustzijn is al perfect en hoeft nooit meer aan zichzelf te werken!
Door nooit meer naar het verleden te hoeven kijken hoef je dus ook niet meer terug naar ervaringen in dit leven die in het Nu (als je dat zo wilt noemen) nog steeds je parten spelen. Je ontkent ze simpelweg. Ze doen er toch niet toe?
Ze doen er wel degelijk toe. Zo’n beetje alles wat je in het Nu parten speelt, onopgeloste shit uit je verleden, is op te lossen in het Nu door terug te gaan in je verleden. Men verward het in het Nu leven met het feit dat er eigenlijk niet zoiets als tijd bestaat. Alles gebeurd feitelijk tegelijk. Daar heeft nondualisme misschien nog wel een punt. En doordat alles tegelijk gebeurd is het ook retemakkelijk om tijd te reizen naar je eigen verleden. En terug te gaan naar al die aspecten van jou die daar in de kou of in het duister staan. Jij bent die aspecten, die aspecten zijn jou. En door religies als nondualiteit blijven die aspecten van jou voorlopig daar in het donker staan en zal je ze voorlopig ook blijven ontkennen en negeren. In dit artikel (zie link) leg ik wat meer uit over deze aspecten, gedachtevormen en levensvormen. Dingen van jou die alleen maar in het verleden op te lossen zijn, en dat verleden kan je makkelijk vanuit het Nu betreden. Probeer het eens zou ik zo zeggen.
Alleen maar in het Nu leven heeft nog veel meer nadelen. Je hebt naast dat je geen idee hebt van je verleden, en dus ook niet weet wat je hier op Aarde eigenlijk kwam doen, ook geen idee van de toekomst en wat je hier op Aarde als einddoel hebt. Nondualiteit is het zoveelste programma wat ik tegenkom wat mensen onnodig klein en onbenullig maakt. Je bent immers hetzelfde als alles en iedereen. Alles is bewustzijn, alles is dus jou, en jij bent ook tegelijk weer alles. Lekker makkelijk..
Nondualiteit is ook het zoveelste programma wat ik tegen kom wat enorm passief maakt. Want niets doet er eigenlijk toe in dit leven, want alles is illusie en alles is uiteindelijk toch de ervaring van die ene God die zichzelf wilde ervaren, en dus is er geen goed en slecht. Dat is een dikke vette valstrik.
Nondualiteit kaapt onze individuele scheppingskracht. Het gaat uit van dat ene Universum, die ene God, dat ene bewustzijn wat toch alles wel regelt voor ons, want wij zijn dat ene grote bewustzijn. En dus valt alles vanzelf op zijn plek en hoef je er zelf geen ene ruk voor te doen. Alles komt vanzelf aanwaaien, en alles komt vanzelf goed, daar hoef je feitelijk niets voor te doen, dat predikt de nondualiteitskerk ons, eh zichzelf natuurlijk 🙂
Bewustwording is totaal iets anders dan bewustzijn. De clou zit in het woordje achter bewust. (Bewust)Wording betekend dat je onderweg bent, dat je werkt aan jezelf, dat je onderweg bent naar iets heel moois en groots, en je benr altijd in beweging en je groeit.
(Bewust)Zijn betekend feitelijk niets doen. Gewoon zijn, als in gewoon alles laten voor wat het is en niet meer aan jezelf werken en de makkelijkste uitweg proberen te kiezen die je de minste pijn oplevert, de weg van de minste weerstand met andere woorden. Bij bewustzijn sta je stil, je groeit niet meer, enkel je bewustzijn groeit, maar ja bewustzijn reikt niert verder dan je mind en dus 4D.
Bewustzijn is soms best leuk, het is eigenlijk altijd wel leuk, er is altijd een programma wat je kan laden in je mind/bewustzijn wat je weer laat denken dat je je goed voelt. Dat is heel erg leuk. Ik vergelijk het dan ook altijd met de kleuterschool. Daar was alles ook meestal heel erg leuk, en het hield je ook bezig. Nondualiteit zie ik als een kleuterschool/basisschool. Je leert met je mind spelen. En je mind vindt dat spelen heel erg leuk, het behoedt diezelfde mind voor een hele hoop pijn namelijk. Bewustwording doet vaak pijn, je bewust worden van de zoveelste mind programmering die je in je mind hebt geladen doet ook pijn.
Het speelkwartier is afgelopen mensen, ontplug je Mind!!
Micky
16-8-2015
14 Comments
Voor mij is dualiteit het geven van woorden aan de wereld en daardoor wordt de wereld ‘verwijderd’ van de mens. Met een woord wordt een ding ‘verbonden’ (gekend door) met de geest. Voorbeeld. Wanneer een kind het woord ‘stoel’ verbindt met het ding met 4 poten, dan vindt er een soort opdeling plaats (dualiteit). De stoel is iets in het hoofd geworden. De eerst ongedeelde realiteit wordt nu opgesplitst. Dat is op zich niet erg, als je er maar niet al te veel waarde aan hecht, zoals bijvoorbeeld als het ego dat het erg belangrijk vindt wat er over ‘hem’ gezegd wordt. Het ego is dankzij woorden een eigen entiteit geworden. Zeg maar een ‘geest’. Het zelfbewustzijn groeit -naar mijn inzien- dankzij de woorden. De geest is als het ware betoverd (en behekst door de propaganda) door de woorden. Er is een man, een vrouw, een agent, een auto enzovoorts.
Nu is nondualiteit een staat waarin eea doorzien is en wordt. Het leven is bijvoorbeeld altijd al vrij, voor niets en er is vrede. Nu zijn er mensen die dankzij het woord (en de wapens) andere mensen via het woord alles kunnen wijsmaken. Bijna niemand snapt namelijk dat het woord een werktuig is van het lichaam, maar het is géén harde realiteit. Non-dualiteit lijkt mij (o.a.) een inzicht in het gegeven dat woorden illusies zijn. Men leert begrijpen dat woorden zoals -toekomst, verleden, angst- woorden zijn. Werktuigen van de (lege) geest.
Neem het woord vrede. Er zijn sommige ‘leiders’ die het uitkomt om de mensen wijs te maken dat men voor vrede moet vechten, wapens moet hebben, betalen enzovoorts. Ik zeg, dat is een illusie. Vrede is er altijd, onvrede wordt gesticht. Vrijheid is. Onvrijheid wordt gemaakt. Licht is niet het tegenovergestelde van duisternis. Duisternis is altijd, licht is in de duisternis. Het is duister en licht tegelijkertijd, maar we nemen wel het licht waar.
Dus, om nog proberen te verkorten, non-dualiteit laat de illusie van de woorden zien en laat de geest weten dat ze mooi is. Non-dualiteit geeft de mens zijn oorsprong terug, maar nu als de mens die (dankzij diezelfde woorden!) (zelf-)bewust geworden is. Eerst was men verlicht als baby zonder het te weten, toen werd men verduisterd door de woorden (school, opvoeding, media etc) en toen werd men weer verlicht (dankzij de woorden, oh paradox (!) ),maar nu bewust.
Nondualiteit laat m.i. de geest volwassen worden. Het lijkt mij een leer/filosofie van het Zijn. (Dankzij de nondualiteit kon ik trouwens Jezus veel beter snappen. En Boeddha, en de filosofen)
Maar ja. Er zijn vast wel meer wegen die leiden naar het inzicht en de wijsheid. Wat ik zelf belangrijk vind is dat de mens zichzelf leert kennen. En, dat wil ik ook nog zeggen, over dit onderwerp las ik tientallen voorbeelden en uitleggen, het blijft echter lastige kost dit nu te typen. Maar ik doe het toch, misschien is mijn perspectief een hulpje voor iemand anders. Maar… het blijft lastig, ook al is het zo PRACHTVOL wat er bedoeld wordt.
Gegroet.
Hier gaat het meestal over projecties die je maakt vanuit het verleden in het nu de toekomst in . Of over conditionering en energieverlies tussen wat is en wat zou moeten zijn . Ken uzelf toch en op die manier is er wel veel werk op de plank oa.
goede poging tot samenvatting, voor zover ik weet is het je bewustzijn losmaken van je geest die zich af en toe laat vastlopen in haar eigen spinnewebben. het is meditatie.
maar sommige mensen slaan erin door, en daar vindt ik micky gelijk in hebben, die leggen dan hun self-perceived neutraliteit aan anderen op op een passive aggressive manier.
loslaten is niet het enige antwoord op alles, het kan slechts een goede tool zijn om een bredere blik te krijgen en een positief gevoel.
Het nonduale perspectief staat in het hart van alle grote (esoterische) tradities, het verzamelt in zich duizenden jaren wijsheid. Je verhaal is een verslag van één dag video´s bekijken, en dus een verslag van volslagen onbegrip. Stilte speelt een belangrijke rol; dat kleed had je beter gestaan.
Tenslotte: de kwaliteit van je Nederlands niet veel verder dan het niveau van een kleuterklas: maar dat maakt niet uit, dat mag.
Bedankt voor je non-argumenten. Welk punt wil je eigenlijk maken, welke nondualiteit stroming hang jij aan? Ben jij van het geen ik hebben, van het geen ego hebben, van het alles is bewustzijn wat ervaart, van het alles is een illusie, of van een andere nondualiteit religie?
Het geen ego en geen ik hebben valt gok ik af, want dan zou je niet zo’n mind-ego reactie geven. Dus vertel, wat is jouw geloofsovertuiging, waarin geloof jij?
awesome micky
Ten eerste ik heb niet je hele artiekel gelezen maar ik denk echt dat je het verkeerd ziet. In mijn beleving is het ding dat we denken te zijn nep dit bestaat niet en is er niemand die het leven ervaart. Het is een zelf gecreerd iets.
Wat ik wel denk dat we zijn is biljoenen neuronen die allemaal hun ding tegelijk doen en dit alles tegelijk creert bewustzijn. En een ding dat zich bewust is van zichzelf durf ik wel een god te noemen
Dus is er alleen de ervaring van alles.
Het is er gewoon geen verdere betekenis niet proberen iets te vinden te zoeken of te snappen nee er is gewoon. Niet iemand die iets wel of niet leuk. Nee alleen maar de wereld
Jij bent het scherm dat je nu denkt voor je te zien.
Zo beleef ik het op dit moment
Gr Niels
We hebben geen idee wat bewustzijn is, of waar het vandaan komt.
Behalve Micky dan.
Niet alleen ik weet dat Hans, velen met mij weten dat.
Jij niet dan?
Lees ik het nu goed? Zegt Micky dat bekend is wat bewustzijn is en waar het vandaan komt. Dat is Nobelprijs waardig. Wie is of wie zijn de gelukkigen? Ze moeten tenminste genomineerd worden . Zorg jij daarvoor Micky?
Nobelprijswaardig? Kom maar op met die Nobelprijs dan…. al mag je ‘m zelf ook ophalen, iedereen die vanuit zijn of haar hart connectie leeft en ervaart mag die Nobelprijs dan komen ophalen… Want dan weet je vanuit je innerlijke weten dat bewustzijn beperkt is tot de mind en niet verder gaat dan diezelfde mind en alles wat daar mee verbonden is. Is geen hogere wiskunde hoor, jij mag van mij die Nobelprijs ook ophalen want bewustzijn komt vanuit de mind en is beperkt tot diezelfde mind.
Bedankt voor je artikel over non-dualiteit. Ik kan er ook geen vrede mee hebben dat we evengoed alles maar passief kunnen ondergaan. Misschien-, of zelfs waarschijnlijk komt alles voort uit energie. Uit God. Waar non-dualisten geen rekening mee houden, is de mogelijkheid, dat er zoiets bestaat als de individuele ziel. De verschillende standpunten kan ik wel illustreren. Non-dualisme is als de oceaan waar de druppels in terug vallen. De individuele ziel is als een stukje afgebroken kristal, dat alle eigenschappen van het grote kristal nog in zich heeft, behalve de omvang.
Een oud boek is de Bhagavat-Gita. Geschat op 5000 jaar. Daarin deelt God Krishna aan Arjuna mede, dat er sprake is van de Superziel(God zelf), die aanwezig is- en de kern vormt, van alle individuele zielen. Aanhangers van non-dualisme ontkennen dus eigenlijk de bedoeling van God, om de individuele ziel een bestaansrecht te geven. Zij interpreteren de individuele ziel als stoffelijk.
Ik zie dat als een dwaling.
Dat non-dualiteit een dwaling is daar ben ik het roerend mee eens. Echter, geloven dat wij als zielen afkomstig zijn uit een zogenaamde ‘super’ ziel is wat dat aangaat ook een hele grote dwaling aangezien wij zielen allemaal uniek zijn en geen begin en geen einde hebben.
Nondualiteit heeft niets met de mind te maken. Door nondualiteit kun je je brein omzeilen om bij je bron van waarheid te komen. Dit is mijn persoonlijke ervaring. Door nondualiteit “omzeil” ik als het ware mijn brein en komt de informatie elders in mijn lichaam binnen. Ik noem dit zelf mijn intuitieve brein. Dit brein accepteerd alleen oorspronkelijke boodschappen, gebeurtenissen en heeft direct in de gaten of iets waarheid is of niet. Is het geen waarheid, dan doet dit brein er niets mee, anders reageert dit brein, verwerkt en laat los! Het zuivere antwoord komt dan wel terug in het brein, maar hierop heeft het brein geen invloed meer! Nondualiteit heeft zeker geen passiviteit tot gevolg. Mijn interesse om het leven verder uit te pluizen wordt alleen maar groter.