Anunnaki propaganda (column)

Waarom willen mensen zo graag geloven dat wij als mensheid gecreëerd of geschapen zijn door een zogenaamde god of meerdere zogenaamde goden? Ik krijg vaak commentaar op mijn artikelen over de Anunnaki en hun spreekpop Sitchin. Dit commentaar komt erop neer dat veel mensen zichzelf liever als schepsel zien dan dat ze zichzelf als schepper kunnen zien. Ik kan dat lichtelijk begrijpen. Zelf ben ik gelukkig zonder religieuze bullcrap opgevoed. Ik hoefde niet naar de kerk, synagoge, moskee of new age tempel, en ik ging ook niet naar scholen waar men je (als we de wetenschapskerk er even buiten laten) een geloof wilde aansmeren. Maar niet iedereen heeft die mazzel gehad. We leven nu eenmaal in een wereld vol met dogma en geloof in onnozele dingen. En als je eenmaal in aanraking bent gekomen met religieuze hersenspoeling dan snap ik dat het in sommige gevallen lastig kan zijn om weer geheel zelf de touwtjes in handen te nemen en daarmee in jezelf te gaan geloven in plaats van in een leugenachtig verhaal. Maar kom op mensen, als je een klein beetje logisch nadenkt, en het aandurft om een paar kritische vraagjes te stellen bij hetgeen men je wil doen laten geloven, dan zie je zelf toch ook wel dat hetgeen waarin je gelooft opgebouwd is uit klinkklare onzin?

Hoeveel mensen geloven nog steeds in Sitchin’s vertaling van een paar gevonden kleitabletten? Sorry, dit was een retorische vraag, ik weet het antwoord namelijk helaas op deze vraag die ik mijzelf stelde. Steeds meer mensen geloven in die Anunnaki propaganda. Dat komt simpelweg omdat steeds meer mensen in aanraking komen met die Anunnaki propaganda. Veel websites die zichzelf als wakker hebben gelabeld schrijven namelijk nog steeds over de Anunnaki, die zogenaamd onze scheppers zouden zijn. Eigenlijk zeg ik het verkeerd. Want Anunnaki propaganda is van alle tijden. Zo goed als alle religies zijn gebaseerd op die Anunnaki propaganda. Als we het over de Anunnaki hebben dan hebben we het over zogenaamde goden die onderling ruzie kregen bij het managen van hun schepsels hier op Aarde. Sterker nog, het waren de broers Enki en Enlil die onderling ruzie kregen en een oorlog starten tegen elkaar. Geen idee wie de ‘good’ guy was van die twee trouwens. Het interesseert mij verder ook niet. Het is namelijk propaganda dat hele Anunnaki verhaal. Bedoelt om de mensheid te kunnen controleren. En dat neemt niet weg dat de Anunnaki echt bestaan. Natuurlijk bestaan die lui, anders zouden we ook niet massaal met hun propaganda geïndoctrineerd worden. Maar twee broers die samen alle soorten rassen mensen hebben gecreëerd een paar duizend jaar terug? Laat me niet lachen. Van mij mag je dat geloven, begrijp me niet verkeerd, maar dom vind ik het wel om dat soort verhalen te geloven.

Dat vind ik inderdaad dom. Foei Micky!! Dat mag je niet zeggen, je mag niet zeggen dat anderen dom zijn, want dat is schelden volgens die domme mensen, want domme mensen kunnen het onderscheid niet maken tussen daadwerkelijk schelden en een conclusie trekken. Mag ik het alsjeblieft dom vinden als je nu anno 2017 nog steeds gelooft in ongeloofwaardige ‘schepping’ verhalen? Ongeloofwaardige scheppingsverhalen die allemaal dezelfde Anunnaki propaganda verkondigen?

Natuurlijk kwamen de Anunnaki van Nibiru naar hier, waren Osiris en Seth afkomstig uit één of andere oppergod, en waren Kaïn en Abel de kinderen van Adam en Eva. Maar als je de verhaallijnen van deze zottigheid die men religie noemt naast elkaar legt dan valt je al snel op dat het exact dezelfde verhalen zijn maar dan in een ander jasje gestoken. Het is altijd broer tegen broer. Dualiteit. ‘Goed’ versus ‘Slecht’. En daarbij gaan we voorbij aan het feit dat die broedermoorden waarschijnlijk compleet uit de duim zijn gezogen. Neem nu Osiris en Seth. De een was de eerste ‘god’ die farao van Egypte werd, en de ander was zijn debiele broertje die geen farao mocht worden maar de doden moest gaan wegen in de onderwereld. De een leidde dus een vorstelijk en goddelijk bestaan, terwijl de ander hard werkte in de schaduw en geen goddelijk bestaan leidde. Zo moet Friso zich ook gevoelt hebben toen hij hoorde dat Wim-Lex de troon mocht bestijgen. Daarom ging Friso natuurlijk de duisternis in en werd een gestoorde satanische gek die van kindoffers hield, terwijl zijn broer een lekker Argentijns wijf mocht trouwen en in een gouden koets mag rondrijden. Maar dat terzijde. Seth was (waarschijnlijk terecht dus) jaloers op zijn broer Osiris. Osiris was namelijk getrouwd met de zus van Osiris en Seth. En Seth had natuurlijk al die jaren ook al een oogje op zijn zus Isis, maar ja die hufter van een Osiris ging met zijn zus aan de haal, ze zag Seth helemaal niet, en dat was logisch want Seth was constant aan het ploeteren in de onderwereld. Beetje doden wegen, rechtertje spelen voor verdoemde zielen, dat soort werk… En dus was Seth er klaar mee en vermoordde zijn broer Osiris. Hij sneed Osiris in 14 stukken en verspreidde die 14 stukken over Egypte. Zijn zus Isis wijdde de rest van haar leven aan het zoeken naar de onderdelen van Osiris. Ze vond 13 stukken Osiris. Alleen Osiris zijn fallus (plassertje) werd nooit gevonden. Maar dat deerde Isis niet om een tak te pakken en om vervolgens die tak via plastische chirurgie aan Osiris zijn kruis vast te monteren. Ze betoverde de tak en zodoende kon Osiris alsnog zijn eigen zus bevruchten met zijn tak en kregen ze alsnog Horus. En dat debiele verhaal is het scheppingsverhaal van de Egyptische mythologie in een notendop. Als je dat geloofd als waarheid dan ben je inderdaad niet helemaal goed, en het verhaal heeft grote overeenkomsten met dat van Enki en Enlil.

Het riekt ook best wel een tikkeltje naar incest die scheppingsverhalen. Geen idee of Enki zijn broer of zus heeft bevrucht, maar Osiris had dus geen enkele moeite met incest. En dat is logisch. Je kan daar van alles op aan merken, natuurlijk kan je daar van alles op aanmerken, maar wij kunnen ons onmogelijk verplaatsen in de mindset van een lunatic. Wij stammen niet van die Anunnaki bloedlijnen af waar die farao’s en later de keizers en koningen wel van afstamden. Binnen die kringen is incest doodnormaal. Maxima is ook familie van Wim-Lex. Net als dat al die ‘royals’ familie van elkaar zijn. Dat komt allemaal door die Enki en Enlil waarschijnlijk. Want die propaganda geloven ze allemaal. Het zijn allemaal exact dezelfde verhaallijnen. We moeten geloven in wezens die zogenaamd ons geschapen hebben, wezens bovendien die er nogal bizarre gewoontes en hobby’s er op nahielden. Neem nou Adam en Eva. Wat een lulverhaal is dat. God schiep Adam als eerste mens. Maar ja Adam verveelde zich al snel de pleuris natuurlijk zo in zijn eentje. Internetporno was er in die tijd nog niet, Adam kwam niet verder dan een 28K modem die kraakte en piepte en Silicon Valley bestond ook nog niet, en dus maakte God Eva uit een rib van Adam. Dat kan je al redelijk dubieus noemen. Eigenlijk deed Adam het dus met zichzelf. En door seks met zichzelf te hebben kregen Adam en Eva twee zonen. Kaïn en Abel. De één, Kaïn, werd landbouwer. De ander, Abel, werd schaapsherder. Je zou je kunnen afvragen voor wie ze dan al die gewassen teelden en al die schapen scheerden. Er waren immers geen andere mensen op de Aarde behalve Kaïn, Abel, Adam en Eva. En je zou je ook kunnen afvragen met wie Kaïn en Abel het dan deden om nageslacht te krijgen, want dat ze nageslacht moeten hebben gehad lijkt mij duidelijk, want anders was het sprookje snel afgelopen van Adam en Eva als eerste mensen die aan de wieg stonden van alle 8 miljard mensen die nu leven. We zijn allemaal volgens de Bijbel nageslacht van Adam en Eva, dus Kaïn en/of Abel hebben iets gedaan wat niet helemaal politiek correct was. Hadden ze een jonger zusje? Ik hoop het niet, ik ben zo klaar met die incestverhalen… Ik hoop echt dat het Abel was die zijn schapen bevruchtte. Dat zou logisch zijn. Misschien dat daarom velen mensen zich nog steeds als een kudde schapen gedragen? Zit het in ons DNA opgeslagen?

In ieder geval maakte Kaïn Abel dood. De gewassen die Kaïn teelde en de schapen die Abel scheerde werden namelijk aan hun opa geofferd. Aan God. En God waardeerde het schaap wat Abel offerde wel. Maar de spruitjes van Kaïn liet hij staan. Kaïn kon deze duidelijke voorkeur van opa niet aan. En dus vermoordde Kaïn zijn broertje Abel. God brandmerkte Kaïn daarop, dat zou hem leren. Deze twee broers zijn dan zogenaamd onze voorvaderen als we de Anunnaki propaganda uit de Bijbel moeten geloven? En ook al was er toen nog geen enkele (bij ons bakende) spleetoog, toch stammen ook alle Chinezen en Japanners af van Kaïn en/of Abel. Dat mag je van mij best geloven allemaal. Maar vind je het dan gek dat ik dat dom vind?

En wederom snap ik het allemaal wel. Ik vergelijk het met het geloven in Sinterklaas. De meesten van ons geloofden in Sinterklaas. De één wat langer dan de ander. Ik geloofde erin totdat de middelbare school mijn ouders vriendelijk verzocht mij toch maar een keertje in te lichten dat Sinterklaas verzonnen was, ze hadden niet de behoefte daar in de brugklas om speciaal voor mij elk jaar een sinterklaas en een paar zwart geschminkte slaven in te huren alleen maar omdat ik er nog steeds in geloofde. Maar daardoor weet ik wel wat het is om ergens rotsvast in te geloven, ook al slaat het achteraf nergens op dat ik geloofde dat een blanke katholieke man negers als slaven hield. Dat waren natuurlijk zwart geschminkte Spaanse edellieden weet ik nu van de aankomende intocht van de goedheiligman in Amsterdam, maar dat wist ik toen nog niet. Toen dacht ik nog echt dat Sinterklaas alle cadeautjes van de wereld in zijn pakjesboot vervoerde, sleutels had van alle huizen van Nederland en geen pedofiel was. Nu schreeuw ik net als iedereen “#MeToo!!!!”, want ook ik heb bij Sinterklaas op schoot gezeten. Ik snap dus wel dat je soms dingen kan geloven die nergens op slaan. Maar we hebben het hier over volwassen mensen die massaal in sprookjesverhalen geloven. Dat zou je eventueel dom kunnen noemen.

Wat is het toch met de mensheid dat we liever geloven in iets of iemand buiten onszelf waar we zogenaamd uit voortgekomen zijn, in plaats van dat we eens zelf de hand in de eigen boezem steken en onszelf vereren, beschuldigen, aanbidden of de tyfus wensen? Wederom een retorische vraag, sorry. De meesten mensen willen en kunnen nog niet zelf de verantwoordelijkheid nemen voor hun bestaan hier op Aarde. Het is velen malen makkelijker om te geloven dat je geschapen bent door of afkomstig bent uit iets of iemand anders. Zodoende kan je die iets of iemand de schuld geven of vereren voor jouw bestaan hier op Aarde. Je hoeft dan ook niet meer zelf na te denken, er wordt voor jou nagedacht. Of het nou Sitchin, meneer de pastoor, de Dalai Lama, meneer de Uil of een willekeurige YouTube vlogger is, dat maakt niet uit, er wordt voor jou nagedacht zodat je het zelf niet meer hoeft te doen.

Maar geloof wat je wilt, het zal mij verder een zorg zijn, maar red mij niet. Nee red mij niet, alsjeblieft niet zeg. Geloof van mijn part iemand buiten jezelf die een stel kleitabletten, die ook door anderen buiten jezelf zijn ingekerfd in klei, heeft vertaald voor jou. Geloof een boek wat een paar duizend jaar geleden door een stel gekken is geschreven van mijn part. Of geloof hiëroglyfen op een stuk muur, dat mag ook, wat jij wilt. Het enige wat ik mij bij al die geloven afvraag is “wat nou als ik nu naar buiten loop met een bus graffiti, de Wageningse stadsmuur vervolgens beklad met allerlei vage tekeningen en teksten die nergens op slaan, en ik beeld daarbij aliens uit die het doen met (ik noem maar wat) eenden, als dan de wereld vervolgens vergaat en de overlevenden graven enkele duizenden jaren later die stadsmuur met tekeningen op, zal men dan ook geloven dat de mensheid is ontstaan door een intergalactische liefdesaffaire tussen aliens en eenden?”

Dat was flauw. Dat was wederom een retorische vraag. Want ja, als de mensheid dom genoeg is om kleitabletten te geloven dan is de mensheid waarschijnlijk net zo dom om mijn geklieder op de stadsmuur te geloven. Ik zie echt geen verschil.

Micky van Leeuwen

13-11-2017